Panna Zabookowana

TYTUŁ:Wybór

TYTUŁ ORYGINAŁU: The Choice

AUTOR: Nicholas Sparks

WYDAWNICTWO: Albatros

Travis Parker był człowiekiem spełnionym. Przyjemność znajdował we wspólnym spędzaniu czasu razem z przyjaciółmi. W wolnych chwilach podróżował po świecie i uprawiał najróżniejsze sporty ekstremalne. A swoją pracę traktował raczej jako przyjemność niż obowiązek. I choć w przyszłości pragnął założyć rodzinę i zamieszkać w wymarzonym domku, na razie starczały mu chwilowe związki i pies, który pełnił funkcję jego przyjaciela.

Gabby Holland była człowiekiem spełnionym. Od kilku lat związana z mężczyzną, którego kochała, snuła plany ich wspólnego życia. Czerpała satysfakcję ze swojej pracy i choć w nowym miejscu nie znalazła jeszcze przyjaciół, do szczęścia wystarczało jej towarzystwo chłopaka i ukochanej suczki.

Los tej dwójki, całkowicie różnych ludzi zetknął się ze sobą, odkrywając ich najskrytsze pragnienia, które do tej pory pozostawały w ukryciu. I choć ich pierwsze spotkanie raczej trudno nazwać udanym, przy bliższym poznaniu odnaleźli w sobie bratnie dusze. Tyle, że idylla kończy się, kiedy do miasteczka wraca partner Gabby. Bo mimo głębokiego uczucia jakim darzy Travisa, kobieta nie potrafi zdecydować się z którym z nich pragnie spędzić resztę życia. Gabby musi dokonać Wyboru.

W tym miejscu następuje koniec części pierwszej. Akcja urywa się w momencie, w którym wszystko wydaje się już jasne a równocześnie na usta cisną nam się dziesiątki pytań i wątpliwości. No bo chociaż domyślamy się jakiego wyboru dokonała główna bohaterka, jakaś część naszej świadomości wciąż nie jest tego pewna. Gdybym miała być szczera wobec samej siebie, musiałabym przyznać, że po lekturze pierwszej części czułam się zawiedziona. Historia przedstawiona przez pana Sparksa w niczym nie różni się od zwykłych komedii romantycznych i właśnie dlatego miałam ochotę zakończyć książkę właśnie w tym momencie. Ale uparłam się, że tego nie zrobię. Znając twórczość tego autora jakoś trudno było mi uwierzyć, że to już koniec.

Druga część rozgrywa się jedenaście lat później i skupia się głównie wokół postaci Travisa. Tym razem to on stanie przed trudnym Wyborem. Wyborem, którego skutki odegrają dużą rolę nie tylko w życiu głównych bohaterów. Początek drugiej części owiany jest tajemnicą. Każdy kolejny rozdział jest jak element układanki, która pod koniec układa się w logiczną całość. Mimo iż druga część bogata jest w opisy, a dialogi stanowią tam rzadkość, zdecydowanie podbiła ona moje serce bardziej niż początek książki. Każdą stronę czytałam z zapartym tchem, nie mogąc doczekać się końca, a równocześnie nie chcąc by on nastąpił.

„O ile rozmowa jest tekstem, o tyle śmiech jest muzyką, sprawiającą, że wspólnie spędzony czas staje się melodią, której można słuchać w kółko i nigdy nie straci uroku.”

Nicholas Sparks po raz kolejny mnie zaskoczył. "Wybór" to jedna z najpiękniejszych historii miłosnych jakie miałam okazje przeczytać w ostatnim czasie. Miłości dojrzałej, przepełnionej bólem, strachem, niepewnością, ale i nadzieją. To historia przede wszystkim o dokonywaniu trudnych wyborów, która jeszcze na długo, na długo pozostanie w mojej pamięci.

„Historie są równie niepowtarzalne jak ludzie, którzy je opowiadają, a do najciekawszych należą te, które mają niespodziewane zakończenie.”

Książkę polecam ludziom cierpliwym. Tak jak już wspomniałam, początek zdecydowanie zniechęca do dalszej lektury, ale druga część rekompensuje wszelkie wady. "Wybór" to pozycja idealna dla ludzi, którzy nie potrafią odnaleźć odpowiedzi na pytanie: czym jest miłość? Mimo wad, jedna z lepszych książek Sparksa jakie miałam okazje przeczytać.

8/10

TYTUŁ: Na ratunek

TYTUŁ ORYGINAŁU:The Rescue

AUTOR:Nicholas Sparks

WYDAWNICTWO: Albatros

Co w życiu jest najważniejsze? Każdy kiedyś staje przed koniecznością odpowiedzenia na to pytanie. Dla jednych jest to praca, dla innych rodzina a dla reszty z kolei spełnianie się zawodowo. Czasami odpowiedź na to pytanie jest prosta, zdarzają się jednak i takie sytuacje, kiedy sytuacja nieco się komplikuje. Tak jak w przypadku Denise i Taylora.

Denise porzuciła pracę nauczycielki i z powrotem przeprowadziła się do rodzinnego miasteczka po to by całkowicie poświęcić się opiece nad swoim czteroletnim synem. Kyle cierpi na zaburzenia mowy. Jak do tej pory nie udało się jednak odkryć źródła jego choroby. Denise dzieli swój czas między nauką chłopca a pracą w miejscowym barze jako kelnerka. Mimo iż jej życie niewątpliwie nie należy do łatwych, czuje się szczęśliwa.

Pewnego dnia, w trakcie burzy dochodzi jednak do wypadku, na wskutek którego Denise traci przytomność. Zdezorientowany, przestraszony Kyle opuszcza samochód i gubi się w lesie. W poszukiwaniu malca bierze udział ochotnicza straż pożarna wśród, których znajduje się również Taylor McAden. To właśnie on pierwszy zauważa samochód Denise i to on w końcu odnajduje chłopca. Sytuacja ta zbliża do siebie ową dwójkę. Z czasem ich przyjaźń przeradza się w coś głębszego. Po kilku miesiącach jednak coś zaczyna się psuć. Demony z przeszłości na nowo dają o sobie znać, pozbawiając tym samym Taylora szansy na szczęśliwą przyszłość...

To zadziwiające jak jeden autor może przedstawić historię miłosne na tysiące różnych sposobów. Za każdym razem, gdy sięgam po książkę pana Sparksa boję się, że się zawiodę Że niestety autor wyczerpał już wszystkie swoje pomysły i kolejne jego powieści będą już tylko dublerami swoich poprzedniczek. Za każdym razem pan Sparks mnie zaskakuje, tworząc coś zupełnie nowego i bezapelacyjnie fantastycznego.

"Na ratunek" to niewątpliwie historia o miłości. Błędem byłoby jednak stwierdzenie, że jest to książka tylko i wyłącznie o niej. Bo, tak i w realnym życiu, tak i w powieści pana Sparksa nie brak również innych uczuć: nienawiści, cierpienia, smutku i nadziei. Bohaterowie Sparksa są prawdziwi - samotni, naiwni, zapatrzeni w czubek własnego nosa egoiści, którzy nie potrafią dostrzec szczęścia, gdy ono znajduje się tuż pod ich nosem.

"Ludzie przychodzą i odchodzą… pojawiają się i znikają z twojego życia prawie tak jak bohaterowie ulubionej książki. Kiedy ją w końcu zamykasz, postaci opowiedziały swoją historię i zaczynasz czytać nową książkę z całkiem nowymi bohaterami i ich perypetiami. I po jakimś czasie koncentrujesz się na nich, a nie na tych z przeszłości.”

"Na ratunek" to jedna z tych powieści, która na długo pozostaje w pamięci i do której z czasem się powraca. Stanowi miłą odskocznię od lektur, w których głównymi bohaterami są wampiry, wilkołaki czy inne "magiczne" postacie i właśnie tym ostatecznie podbiła moje serce. I choć nie jest pozbawiona wad z czystym sumieniem polecam "Na ratunek" wszystkim, którzy swoją miłość już znaleźli i tym którzy wciąż jej poszukują. Jest to bowiem idealna lektura na wakacje, w sam raz by na chwilę oderwać się od rzeczywistości.

7/10

TYTUŁ: Bez mojej zgody

TYTUŁ ORYGINAŁU:My Sister's Keeper

AUTOR: Jodi Picoult

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

Ktoś kiedyś powiedział, że miłość matki powinna być jak płomień świecy. Że powinno się ją dzielić w taki sposób by równocześnie nie uszkodzić tej pierwszej. Ale to nie wystarczy. Matka powinna być jak tlen, który podtrzymuje płomień by ten nie zgasł. Proste i logiczne, prawda? Ale nie wszystko to co wydaje się takie z pozory, jest takie w rzeczywistości. Strasznie trudno kochać dwie osoby w ten sam sposób, choć może przydałoby się ująć to w nieco inne słowa. Po prostu czasami okazywanie uczuć dzieciom jest ponad siły rodziców. Zawsze nieświadomie któremuś z nich poświęca się więcej czasu, kupuje droższe prezenty na gwiazdkę, albo o sekundę dłużej dotknie ustami czoła na dobranoc.

Annie była trzecim dzieckiem. Została poczęta w sztuczny sposób tak by jej materiał genetyczny był identyczny z materiałem jej starszej siostry, która w dzieciństwie zachorowała na ostrą białaczkę promielocytową. Tuż po porodzie krew z jej pępowiny posłużyła jako swojego rodzaju lekarstwo dla Kate, a później, w kolejnych latach swojego życia, taka sytuacja powtarzała się coraz częściej. Annie nie mogła wyjeżdżać na obozy, musiała bardzo uważać na swoje zdrowie, na dodatek jak na swój wiek dużo czasu spędziła w szpitalu. W wieku trzynastu lat Anna dorasta jednak do decyzji, która odmienia życie całej jej rodziny, które już i tak do tej pory zdecydowanie odbiegało od normy.

Choroba Kate odcisnęła piętno na wszystkich członkach rodziny. Brat Annie by zwrócić na siebie uwagę podpala opuszczone budynki, ojciec większość czasu spędza w pracy, a myśli matki skupiają się głównie wokół Katie i tego by utrzymać ją przy życiu. Jedyną podporą zawsze była Anna. Co więc się stanie wówczas, kiedy nawet ona pęka nie potrafiąc dłużej udźwignąć już ciężaru?

"Bez mojej zgody" było pierwszym tytułem autorstwa Jodi Picoult o jakim miałam okazje usłyszeć. Miało to miejsce wówczas, gdy na ekrany kin wchodził film oparty na powieści pani Picoult. Tak się jakoś złożyło, że nie miałam okazji sięgnąć po "Bez moje zgody" przez długi, długi czas, choć to właśnie na tej pozycji autorki międzynarodowych bestselerów zależało mi najbardziej. Nie mogę powiedzieć, że książka mnie zawiodła. Tak samo jak reszta powieści pani Picoult, tak i "Bez mojej zgody" zostało napisane na naprawdę wysokim poziomie. Również temat poruszony przez autorkę należy do tych kontrowersyjnych ale i niezaprzeczalnie interesujących. Po prostu spodziewałam się czegoś innego. Nie lepszego, nie bardziej wciągającego. Po prostu innego.

Czytając "Bez mojej zgody" miałam wrażenie, że to już było. Po raz kolejny w fabułę wpleciony jest wątek rozprawy sądowej, po raz kolejny rodzina dzieli się na dwa, wrogie obozy, po raz kolejny adwokat prowadzący sprawę sam boryka się z własnymi problemami. I wreszcie, po raz kolejny, czytając zakończenie mam mieszane uczuciu czy historia skończyła się happy endem.

Twórczość Jodi Picoult to kumulacja sprzecznych uczuć i pod tym względem absolutnie się nie zawiodłam. Autorka sprawia, że podczas lektury trudno odłożyć książkę na bok by zabrać się za codzienne obowiązki. Poza tym zmusza do refleksji. Do zastanowienia się nad swoim życiem i wreszcie do przyznania się samemu przed sobą, że: Mam cholerne szczęście.

"Bez mojej zgody" to, mimo licznych wad, pozycja obowiązkowa dla każdego mola książkowego. Bo to właśnie dzięki takim lekturom uświadamiamy sobie co jest w życiu ważne.

8/10

TYTUŁ: Łaska utracona

TYTUŁ ORYGINAŁU: The Lost Saint

AUTOR: Bree Despain

WYDAWNICTWO: Galeria Książki

Do czego zdolny jest człowiek w imię miłości? Ludzie żyją w przeświadczeniu, że największym aktem poświęcenia dla drugiego człowieka jest oddanie za niego życia. Ale czy można to choćby porównać z tym co Grace zrobiła dla Daniela? Czy oddanie za kogoś duszy nie jest znacznie większym poświęceniem? Grace Divine aby uratować miłość swojego życia, przyjęła na siebie klątwę wilkołactwa, zdradzając tym samym zaufanie swojego brata.

"Łaska utracona" to druga część historii niezwykłej miłości Daniela i Grace. Od czasu, gdy Jude zamienił swoją siostrę w Urbat, żyje ona w nieustającym lęku, że bestia znajdująca się w jej środku, przejmie kontrolę nad jej życiem. Równocześnie jednak jest gotowa zrobić wszystko by stać się Niebiańskim Ogarem, odnaleźć swojego brata i sprawić by życie jej rodziny nareszcie wróciło do normy. Dążąc do spełnienia swojego celu, Grace nawiązuję przyjaźń z Talbotem - tajemniczym, chłopakiem, który ratuje ją i April z opresji i obiecuje, że pomoże jej stać się Niebiańskim Ogarem. Pochłonięta nową znajomością Grace nie dostrzega jednak, że z każdą chwilą bestia ukryta w jej wnętrzu zaczyna rosnąć w siłę a ona sama coraz bardziej oddala się od Daniela. Nic bowiem nie dzieli ludzi bardziej niż tajemnice. Zaślepiona swoją nową mocą Grace nie dostrzega, że niebezpieczeństwo zbliża się do niej z każdą chwilą.

Spójrzmy prawdzie w oczy, Bree Despain raczej nie siliła się na zbytnią oryginalność wprowadzając do historii postać "Tego trzeciego", jest to bowiem dość popularny motyw pojawiający się w kontynuacjach wszelakiego rodzaju powieści. Muszę więc przyznać, że początkowo czułam się mocno rozczarowana. "Łaska utracona" wydała mi się po prostu jedną z wielu książek, napisaną wedle niespisanego nigdzie schematu, w którym sielankowa miłość nagle z dnia na dzień zostaje zagrożona pojawieniem się tajemniczego, cholernie seksownego bohatera. Gdzie główna bohaterka - w tym wypadku Grace - czuje się rozdarta między uczuciem do swojej wielkiej miłości - Daniela, a także dziwnym, niezrozumiałym pociągiem do chłopaka, który początkowo miał być przecież tylko przyjacielem - w tym przypadku Talbota.

Tylko, że wbrew pozorom sytuacja przedstawia się zupełnie inaczej, a książkę pani Bree Despain z pewnością nie można nazwać schematyczną. Bo kiedy już, już wydawało mi się, że wszystko rozumiem, akcja zmieniała się o sto osiemdziesiąt stopni.

Jeżeli "Dziedzictwo mroku" wydawało mi się przeciętne, o tyle "Łaska utracona" podbiła moje serce. Owszem, książka nie była pozbawiona wad - szczególnie biorąc pod uwagę niektóre rozmowy Daniela i Grace, brzmiące po prostu zdecydowanie zbyt sztucznie, ale zdecydowanie odnalazłam w niej więcej zalet. Cieszę się również, że pani Bree Despain nie uległa ostatnio panującej modzie na książki, które zanim na dobre się zaczną, kończą się. "Łaska utracona" nie jest może książką o szczególnej objętości, ale przynajmniej czytelnik nie czuje się znudzony lekturą. Co również stanowi duży plus.

Jeżeli ktoś zraził się początkiem książki - tak jak ja zresztą - zdecydowanie polecam dalszą lekturę. Być może bowiem "Łaska utracona" pozytywnie was jeszcze zaskoczy. Osobiście nie mogę się już doczekać kolejnego tomu tym bardziej, że fabuła zakończyła się w interesującym momencie. Mam nadzieję, że tak jak i tą częścią tak i następną, pani Bree Despain pozytywnie mnie zaskoczy.

7,5/10

TYTUŁ: Czerwień rubinu

TYTUŁ ORYGINAŁU: Rubinrot

AUTOR: Kerstin Gier

WYDAWNICTWO: Egmont

Do przeczytania "Czerwieni rubinu", tak jak i wielu innych książek, przekonały mnie pozytywne recenzje na blogach. Poza tym, pomysł autorki na podróże w czasie, wydał mi się ciekawy, a i okładka zdecydowanie zachęcała do zakupu. Dlatego, kiedy tylko nadarzyła się okazja, dałam się skusić.

Gwendolyn większość swojego życia spędziła ukryta w cieniu swojej kuzynki. Przeciętna szesnastolatka, która uparcie twierdzi, że widzi duchy, w oczach większości rodziny nie mogła równać się z Charlotte - świetną, wszechstronnie uzdolnioną uczennicą a na dodatek potencjalną dziedziczką genu podróży w czasie. Kiedy więc to ona - Gwen, a nie Charlotte odbywa podróż w przeszłość, wszyscy zarzucają jej kłamstwo. Zadowolony z takiego obrotu spraw nie wydaje się również Gideon - jedenasty z dwunastu podróżników, który według wszelkiego podobieństwa zapałał głębszym uczuciem do Charlotte. Wbrew pozorom Gwen nie uzyskuje też żadnych odpowiedzi na nurtujące ją pytania. Wręcz przeciwnie, tajemnice Strażników wydają się wręcz mnożyć. Na domiar złego w trudnej sytuacji Gwendolyn nie może zaufać nikomu oprócz Leslie - swojej najlepszej przyjaciółce, która jako jedna z niewielu wydaje się wierzyć w każde słowo Gwen.

Kerstin Gier stworzyła cudowną, magiczną powieść rozgrywającą się we współczesnym Londynie. "Czerwień rubinu" to połączenie thrillera, romansu paranormalnego i science fiction z dodatkową porcją humoru. Co zadziwiające, mimo iż pierwszy tom Trylogii Czasu jest jedynie wstępem do całej historii i z pozoru nie dzieje się tam za wiele, każdą stronę czytałam z zapartym tchem i wypiekami na twarzy. Kerstin Gier nie ciągnie akcji na siłę. W jej powieści wszystko jest delikatne i subtelne - włącznie z wątkiem romantycznym w powieści.

Autorka w ciekawy sposób wykreowała swoje postacie. Po przeczytaniu książki, trudno rozstrzygnąć kto odgrywa rolę czarnego bohatera. Każda z postaci jest inna i oryginalna, a ich skomplikowane charaktery zawierają zarówno wady jak i zalety. Jestem również pozytywnie zaskoczona zakończeniem. To wprost nieprawdopodobne, ale można stworzyć epilog, który wszystko wyjaśnia i równocześnie wszystko komplikuje.

Sięgając po "Czerwień rubinu" obawiałam się wielu rzeczy. Przede wszystkim jednak bałam się, że mnie zawiedzie. Z przyjemnością jednak stwierdzam, że moje obawy były bezpodstawne. "Czerwień rubinu" to wprost idealny początek trylogii, nie tylko dla nastolatków, ale i doroślejszych czytelników, którzy pragną na chwilę oderwać się od rzeczywistości. Z przyjemnością sięgnę po kolejną część cyklu pani Kerstin Gier.

10/10

To wprost zadziwiające jak wiele nauki można mieć przed wakacjami. Nauczyciele zawarli chyba tajny sojusz. Nagle wszyscy zapragnęli zrobić sprawdziany z trzech lat nauki i za nic nie przemawiają do nich żadne logiczne argumenty. Na szczęście to jeszcze tylko dwa i pół tygodnia a potem słodkie lenistwo z książką w dłoni. Po raz kolejny namawiam do udziału w sondzie.

Karolina Suder

Popularne posty

Kategorie

Formularz kontaktowy

Popularne posty

Archiwum

Złodziejka książek na FB

Polecane blogi

Razem kulturalnie