Panna Zabookowana

TYTUŁ: Porucznicy

TYTUŁ ORYGINAŁU: The Lieutenants

AUTOR: W.E.B. Griffin

WYDAWNICTWO: Rebis

Jest rok 1943. Podpułkownik Robert G. Bellmon podczas jednej z akcji cudem unika śmierci, zostaje jednak niemieckim jeńcem wojennym. Ku własnemu zaskoczeniu, przebywając w niewoli zaprzyjaźnia się z niemieckim pułkownikiem von Greiffenbergiem, który przed wojną był bliskim przyjacielem jego teścia. Ryzykując własne życie Bob przechowuje dokumenty świadczące o winie sowietów odnośnie sprawy katyńskiej, nawet wówczas, gdy trafiają oni do niewoli wroga.

Oswobodzony Bob wciąż nie potrafi zapomnieć o zbrodni popełnionej przez Rosjan. Zdegradowany do stopnia majora, posądzony o niepoczytalność decyduje się jednak milczeć, czekając na odpowiedni moment. Jego losy przeplatają się z trójką poruczników; Rudolphem G. MacMillanem - bohaterem narodowym, Sanfordem T. Felterem - niepozornym mężczyzną pochodzenia żydowskiego, który na własne życzenie kroczy na spotkanie ze śmiercią oraz Craigiem W. Lowellem - który na skutek przypadku zostaje mianowany oficerem. Każdy z nich gotowy jest poświęcić własne życie dla dobra narodu, nawet wówczas, gdy wojna wydaje się być już tylko wspomnieniem, koszmarem z którego udało się obudzić.

"Porucznicy" nie są kolejną powieścią historyczną. To spisany dowód lojalności milionów bezimiennych żołnierzy, którzy poświęcili nie tylko życie, ale i własne szczęście by w pełni móc służyć narodowi. Historia, którą przedstawia nam W.E.B. Griffin choć dla większości z nas jest czystą fikcją, w gruncie rzeczy stanowi cząstkę życia milionów ludzi - nie tylko z perspektywy żołnierzy, ale także ich bliskich.

Każdy znajdzie tu coś dla siebie - opisy krwawych wojen, niebanalną historię miłosną i tajemnice, których rozwiązanie spędza sen z powiek. Bohaterowie książki pana Griffina to żołnierze, ale przede wszystkim ludzie. Autor w mistrzowski sposób w prostych, pozornie nieznaczących zdaniach ożywia swoje postacie, kreując ich na ludzi z krwi i kości. Ludzi z pewnością nieidealnych. Bohaterów, którzy czują strach. Potworów, którzy posiadają uczucia.

Byłam pozytywnie zaskoczona faktem, że oprócz tysięcy fachowych określeń - które również są wielkim atutem, gdyż dodają książce autentyczności - napotkałam się z tak wieloma uczuciami. Gdybym miała być ze sobą szczera, musiałabym stwierdzić, że początkowa czułam się zawiedziona nadmiarem informacji z których połowa nie docierała nawet do mojej głowy. Później jednak zaczęłam je doceniać. "Porucznicy" to wspaniała lekcja historii, uświadamiająca cierpienie ludzi żyjących w czasach II wojny, ale także pokazująca, że nawet wówczas, w tych ciężkich chwilach, zza chmur wyglądało słońce.

"Poruczników" poleciłabym przede wszystkim ludziom, którzy interesują się historią, gdyż mimo wszelkich zalet powieści fachowe określenia mogą być czasami męczące przy czytaniu. "Porucznicy" z pewnością do lekkich lektur nie należą, ale mimo wszystko warto poświęcić czas na zapoznanie się z tą pozycją.

7/10

Książkę miałam okazje przeczytać dzięki uprzejmości księgarni Matras

TYTUŁ: Szukając Noel

TYTUŁ ORYGINAŁU: Finding Noel

AUTOR: Richard Paul Evans

WYDAWNICTWO: Znak

Życie Macy nigdy nie było proste. Jej matka zmarła na raka, kiedy była jeszcze dzieckiem, a uzależniony od narkotyków ojciec nie potrafił się zaopiekować ani nią, ani jej młodszą siostrą. Macy i Noel zostały rozdzielone i oddane do adopcji, ale nawet wówczas nie zasmakowała ona szczęścia. Teraz Macy za wszelką cenę pragnie odnaleźć swoją młodszą siostrę.

Życie Marka w jednej chwili zamieniło się w koszmar. Od dziecka nie miał dobrego kontaktu z ojcem. Teraz jednak dodatkowo utracił stypendium na uczelni, jego dziewczyna wychodzi za mąż, a matka, którą zawsze traktował jak najlepszego przyjaciela, ginie w wypadku samochodowym.

Gdyby samochód Marka zepsuł się w innym miejscu albo czasie, on i Macy nigdy by się ze sobą nie spotkali. Los chciał jednak inaczej. Dwoje zupełnie różnych, obcych sobie ludzi odnajduje w sobie nawzajem bratnią duszę, lekarstwo na wciąż niezabliźnione rany. Czy można zaznać szczęścia, nie zostawiając wcześniej przeszłości daleko w tyle? Czy można wybaczyć, kiedy wspomnienia wciąż pozostają żywe?

Bohaterowie książki Richarda Paula Evansa to ludzie, których moglibyśmy spotkać na ulicy, nie zaszczycając ich choćby jednym spojrzeniem i nie domyślając się nawet ile przeszli i jak wiele moglibyśmy się od nich nauczyć. Każdy z nas dźwiga ze sobą bagaż jakiś doświadczeń, ale ten, który ciągną za sobą Macy i Mark jest zdecydowanie cięższy od innych. To zadziwiające ile cierpienia przypada w udziale niektórym osobom, a przy tym tak prawdziwe.

Być może zabrzmi to nieco banalnie, ale postawa tych fikcyjnych postaci, nauczyła mnie więcej niż jestem w stanie wyrazić słowami. Historie takie jak ta pokazują, że nawet człowiek, który doświadczył w swoim życiu wiele złego, nie musi spaść na dno. Że na każdego z nas czeka gdzieś ludzki anioł, który w odpowiedniej chwili ujawni się i zmieni nasze życie na lepsze. Wystarczy tylko cierpliwie czekać i nigdy się nie poddawać.

Trudno również nie wspomnieć o rodzącym się na stronach powieści uczuciu, które połączyło Macy i Marka. "Szukając Noel" to jedna z najpiękniejszych historii miłosnych jakie miałam okazje przeczytać. Miłości dojrzałej, poznaczonej bliznami z przeszłości, a mimo to, potrafiącej poradzić sobie z licznymi przeszkodami.

„Miłość jest jak róża: wszyscy skupiają się na jej kwiecie, ale to kolczasta łodyga utrzymuje ja przy życiu”

"Szukając Noel" to jedna z tych książek, które powinien przeczytać każdy z nas. Uświadamiająca jak wiele posiadamy i pokazująca jak jeden błąd może zaważyć na szczęściu bliskich nam osób. Jest to moje drugie spotkanie z owym autorem, ale w najbliższym czasie z przyjemnością sięgnę po inne pozycje pióra Richarda Paula Evansa.

10/10

TYTUŁ: Osaczona

TYTUŁ ORYGINAŁU: Hunted

AUTOR: Kristin Cast, P.C. Cast

WYDAWNICTWO: Książnica

Po tym jak Kalona został uwolniony i wraz z Neferet przejął władzę w Domu Nocy, Zoey musiała uciekać. Razem z przyjaciółmi odnajdują schronienie w tunelach, w których do tej pory ukrywali się czerwoni adepci. Ale nawet tam nie mogą się czuć bezpieczni. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Zoey zostaje śmiertelnie ranna, a jedynym sposobem na to by utrzymać ją przy życiu jest powrót do Domu Nocy.

Miejsce, które dotąd Zo uważała za swój dom, uległo diametralnej zmianie. Neferet wraz z Kaloną sterują szkołą: uczniowie zachowują jak klony, a nauczyciele jak postronni obserwatorzy, obojętni na wszystko co dzieje się dookoła. Tylko w nielicznych z nich Zo może odnaleźć sprzymierzeńców. Zoey musi wygnać Kalonę, zapobiec wybuchowi wojny między światem ludzi i wampirów, a na domiar złego wreszcie dokonać wyboru między Erikiem, Heathem i Starkiem. Nikt nie mówił, że życie nastoletniej kapłanki jest proste, prawda?

To wręcz zaskakujące, ale mimo że "Osaczona" to już piąta część cyklu "Dom nocy" a jej bohaterowie przeszli więcej niż jestem sobie w stanie wyobrazić, postacie wykreowane przez P.C. Cast i Kristian Cast wciąż są równie niedojrzałe i dziecinne jak na początku lektury. Ale o ile wcześniej mogło to być nawet zrozumiałe, o tyle teraz tylko mnie irytowało. Niedojrzałe rozmowy pseudo-bliźniaczek, w których ta druga zawsze dubluje słowa pierwszej; niezdecydowanie głównej bohaterki rozdartej uczuciem między czterech mężczyzn i wampir z napadami zazdrości. Wszystko to sprawiło, że mimo dość ciekawej fabuły, "Osaczona" jest po prostu jedną z wielu książek o wampirach, których obecnie na polskim rynku jest zdecydowanie dużo.

Na niekorzyść powieści działa również fakt, że po raz kolejny sporą część "Osaczonej", tworzą odniesienia do poprzedniej części cyklu. Rozumiem, że delikatne nawiązanie do fabuły jest wskazane, tym bardziej, że odstęp między ukazaniem się kolejnych tomów jest dosyć spory, ale powinno się to robić z umiarem. Tak by owe odniesienia, nie drażniły czytelnika. W przeciwnym bądź razie ostatni tom "Domu nocy" będzie w gruncie rzeczy streszczeniem całego cyklu z dodatkowym epilogiem na koniec.

Błędem byłoby jednak stwierdzenie, że "Osaczona" nie posiada plusów. Muszę przyznać, że w przeciwieństwie do poprzednich tomów, ten całkowicie mnie pochłonął. Kiedy mniej więcej w połowie nauczyłam się ignorować dziecinne odzywki pseudo-bliźniaczek, "Osaczona" okazała się naprawdę ciekawą, wciągającą lekturą, w którym akcja pędzi z zawrotną szybkością. I choć czuję się nieco rozczarowana zakończeniem - bo sytuacja, w której przez całą książkę bohaterowie starają się rozgryź jaką tajemnicę, a później nagle wszystko rozwiązuje się w przeciągu jednego rozdziału, jest dla mnie po prostu śmieszna - i tak oceniam powieść pań Cast na plus.

"Osaczona" to, abstrakcyjnie, najlepsza i najgorsza część cyklu równocześnie. Widać zdecydowaną poprawę w stylu autorek. Mimo to "Osaczoną" polecam jedynie fanom cyklu, bowiem przy twórczości choćby pani Clare, "Dom nocy" wypada raczej blado.

6/10

TYTUŁ: Zakazane noce z wampirzycą

TYTUŁ ORYGINAŁU: Forbidden nights with a vampire

AUTOR: Kerrelyn Sparks

WYDAWNICTWO: Amber

Vanda nie miała łatwego życia. Wojna zabrała bliskie jej osoby, a pozorna maska obojętności i kontrowersyjny wygląd, raczej nie pomagały w relacjach z ludźmi. Zamknięta w sobie uciekała przed światem podczas pracy w barze. Atak uważała za najlepszą formę obrony, co przysporzyło jej liczne grono wrogów. Tym razem jednak przesadziła. Vanda zostaje skazana przez wampirzy sąd na przymuszoną terapię. Ma nauczyć się panować nad własnym gniewem by w przyszłości uniknąć konfliktów z współbraćmi.

Phil Jones był postacią z przeszłości Vandy. Kiedyś łączyło ich coś na kształt przyjaźni, ale od czasu gdy widzieli się po raz ostatni minęły długie trzy lata. Teraz Phil wraca by pomóc jej w terapii. Przystojniejszy i seksowniejszy niż dawniej budzi w Vandzie głód, którego do tej pory nie znała. Ale Phil skrywa tajemnicę, która może zaważyć na ich wspólnej przyszłości, a na domiar złego nad światem wampirów zawisa czarna chmury wojny. Czy związek budowany na sekretach i niedomówieniach ma szanse przetrwać? I czy zwykły śmiertelnik jest w stanie obronić Vandę przed śmiertelnym niebezpieczeństwem?

"Zakazane noce z wampirzycą" to napisany z nutką humoru, ociekający seksem romans paranormalny. Głównymi bohaterami książki są wampiry, zmiennokształtni oraz zwykli ludzie. Autorka odbiega jednak od przyjętych przez współczesnych pisarzy schematów. Wampiry pani Sparks w trakcie dnia zapadają w "śmiertelny sen", potrafią się teleportować w dowolne miejsce, a ich rany regenerują się jedynie podczas wypoczynku co wiąże się z faktem, że jedynym sposobem na ich unicestwienie wcale nie jest wbicie drewnianego kołka prosto w serce czy wystawienie na światło słoneczne.

Kerrelyn Sparks nie ogranicza również zmiennokształtnych jedynie do postaci wilkołaków. W "Zakazanych nocach z wampirzycą" spotkamy się choćby z pumołakami czyli ludźmi posiadającymi zdolność przemieniania się w trakcie pełni w pumy. Ciekawostkę stanowi również fakt, że główna bohaterka jest z pochodzenia Polką, a jednym z miejsc z przeszłości Vandy wspominanych w książce są Karpaty.

"Zakazane noce z wampirzycą" to już siódma z kolei część serii "Miłość na kołku", których znajomość nie jest jednak konieczna do tego by zrozumieć fabułę książki. Bo choć w tekście pojawiają się nawiązania do poprzednich tomów, w wypadku gdy jest to konieczne, pojawiają się odpowiednie wyjaśnienia. Fanów serii zadowolić powinien fakt, że w trakcie czytania książki poznajemy dalsze dzieje z życia znanych bohaterów.

Gdybym miała porównać powieść pani Sparks z jakąś inną pozycją, byłaby to seria pani Ward "Bractwo Czarnego Sztyletu". W obu z nich spotykamy się ze społecznościom wampirów żyjących w swojego rodzaju stadach. Można również dostrzec podobieństwo w stylu obu autorek - humor i pikantne erotyczne sceny. Dlatego właśnie "Zakazane noce z wampirzycą" poleciłabym przede wszystkim fanom wyżej wspomnianej serii. Jest to idealna pozycja dla ludzi, którzy pragną na chwilę oderwać się od rzeczywistości. Przeznaczona jednak raczej dla starszych czytelników.

7/10

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wyd. Amber za co bardzo dziękuję.

TYTUŁ: Paranormalność

TYTUŁ ORYGINAŁU: Paranormalcy

AUTOR: Kiersten White

WYDAWNICTWO: Amber

Evie jest zwykłą nastolatką - uwielbiającą ciuchy i zakochaną w bohaterze ulubionego serialu. W dzieciństwie przewijała się przez dziesiątki rodzin zastępczych, aż pewnego dnia trafiła do Międzynarodowej Agencji Nadzoru nad Istotami Paranormalnymi i to właśnie tam odkryto jej dar. Evie nie dostrzega iluzji. Widzi to, czego nikt inny nie dostrzega. Od tamtej pory jej życie uległo diametralnej zmianie. Evie nie może chodzić do szkoły, jej najlepszą przyjaciółką jest syrena, a w wolnych chwilach łapie paranormali.

Mimo licznych niedogodności, Evie czuje się szczęśliwa. Jest jedyna w swoim rodzaju. To dzięki niej paranormalni zostają złapani i umieszczeni pod stałym nadzorem agencji by nie mogli już nikogo skrzywdzić. Tyle że w chwili, gdy do agencji włamuje się tajemniczy Lend, wszystko nagle ulega zmianie. Między Evie i chłopakiem zacieśnia się cienka nić porozumienia. Evie jest szczęśliwa jak nigdy dotąd, równocześnie jednak słowa Lenda wzbudzają w niej niepokój. Czy aby na pewno Evie jest normalną nastolatką? Czy ludzie, których dotąd uznawała za swoją rodzinę, mówią jej całą prawdę? I wreszcie, kto stoi za tajemniczymi morderstwami w świecie paranormalnych?

Kiersten White wykonała kawał dobrej roboty. "Paranormalność" zawiera wszystko czego możemy oczekiwać od romansów paranormalnych z domieszką czegoś absolutnie nowego i fantastycznego. Gremliny? Elfy? Wampiry? A może wilkołaki lub syreny? Proszę bardzo. Tyle, że tym razem wampiry wcale nie są mega przystojnymi młodzieńcami o zabójczym uśmiechu, szepczącymi czule do ucha dramaty Szekspira, a elfy nie mają kolorowych skrzydełek i raczej trudno nazwać je sympatycznymi.

Trudno również nie wspomnieć o doskonale poprowadzonej przez autorkę narracji. Główna bohaterka opowiada nam swoją historię w ujmujący, efektywny sposób, z nutką humoru. O ile w "Cieniach" wzmianki o strojach i fryzurach tylko irytowały, o tyle w "Paranormalności" zabieg ten działa zdecydowanie na korzyść książki. Czytając powieść pióra Kiersten White, ma się wrażenie, że nic, ale to absolutnie nic, nie znajduje się tam przypadkowo - nawet postawiony na końcu zdania wykrzyknik.

Książka powinna przypaść do gustu wielbicielom "Darów Anioła". Tak jak i w powieściach pani Clare, tak i w "Paranormalności" akcja pędzi z zawrotną szybkością. Poza tym w obydwu książkach występuje motyw walki z paranormalnymi, których różnorodność nie ogranicza się jedynie do dwóch konkurujących ze sobą gatunków.

Reasumując, byłam zachwycona twórczością pani White. Niemal zwlekałam z czytaniem książki byle tylko odwlec w czasie moment, w którym będę musiała odłożyć ją na półkę. Z niecierpliwością oczekuję momentu, w którym pojawi się kolejny tom przygód Evie. Książkę polecam wszystkim fanatykom romansów paranormalnych, ale również i tym, którzy do tej pory nie byli przekonani do tego gatunku literatury. Kto wie, może to właśnie przygody Evie zmienią wasze spojrzenie?

10/10

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wyd. Amber za co serdecznie dziękuję.

Karolina Suder

Popularne posty

Kategorie

Formularz kontaktowy

Popularne posty

Archiwum

Złodziejka książek na FB

Polecane blogi

Razem kulturalnie