Wakacje są cudne - nigdy nie wyrosłam z tego przekonania nawet gdy w pewnym momencie musiałam przestać utożsamiać je z wolnością i całkowitą swobodą. Ale szkoła też ma kilka zalet w zanadrzu i mam nadzieję, że przynosi Wam to jakieś pocieszenie teraz gdy musieliście wrócić do obowiązków i porannego wstawania. A jeśli nie - być może podniesie Was na duchu informacja, że solidaryzuje się z Wami - przynajmniej cześciowo, w kwestii wstawania o drakońskiej porze - w bólu. A żeby chociaż odrobinę poprawić samopoczucie sobie i Wam postanowiłam opublikować kolejny na blogu TAG. Wiem, że ich temat budzi pewne kontrowersje, ale w morzu tych dziwnych, znajduje się co najmniej kilka wartych uwagi - a Totally should've book tag zdecydowanie do nich należy. 

1. Książka, która absolutnie powinna mieć swój sequel

Zaczynamy dopiero ten tag a ja już mam ochotę się przeciw niemu zbuntować niczym romantyczny bohater. Widzicie, kiedy kończę naprawdę dobrą książkę często żałuje, że to już koniec i nie doczekamy się dalszego ciągu. Z drugiej jednak strony, doświadczenie nauczyło mnie, że takie tworzenie kontynuacji na prośbę czytelników bardzo często kończy się rozczarowaniem. Gdybym jednak miała podjąć jakąś decyzje byłaby to albo "Eleonora&Park", albo "Stacja jedenaście" - z całkiem innych powodów. Powieść Rainbow Rowell po prostu zakończyła się w punkcie, który wymaga dalszego ciągu (bo człowiek umiera z niepewności), natomiast pozycja Emily St. John Mandel to już mój totalny kaprys - wizja postapokaliptycznego świata i Szekspira absolutnie mnie rozkochała i wydaje mi się, że autorka wycisnęła sok tylko z połówki cytryny. 

2. Książka, która absolutnie powinna mieć swoją serię spin-off

Nie wiem czy początkowo moja odpowiedź brzmiała tak samo, ale po obejrzeniu kilku filmów na booktubie nie mogłaby być już inna - "Harry Potter". Jeśli J. K. Rowling nie ma pomysłu, ja mam ich nawet kilka. Wyobrażacie sobie historię czwórki założycieli Hogwartu?; opowieść o Huncwotach za czasów ich edukacji albo pózniej - kiedy spustoszenie niósł Sami-Wiecie-Kto?; losy nowego pokolenia?; a może spojrzenie na świat Czarodzieji poza Hogwartem czy Anglią? Z jednej strony rozumiem decyzje J. K. Rowling. Z drugiej, przy popularności spin offów - Cassandra Clare? Richelle Mead? Rick Riordan? - nie mogę pogodzić się z tym, że akurat tak cudownie wykreowany świat nie doczeka się dalszej eksploatacji. 

3. Autor, który absolutnie powinien napisać więcej książek

Nie wielu jest autorów, których twórczość  jest dla mnie już w stu procentach odkryta. Z reguły mam tyły jeśli chodzi o poznawanie w całości dorobku jakiegoś autora, nawet jeśli nazywam go swoim ulubieńcem. Zdecydowanie nie obraziłbym się gdyby Gillian Flynn wydała jakąś nową pozycje. Owszem, wiem że bierze ona udział w "Projekcie Szekspir" i jej historia ma być inspirowana "Hamletem", ale a) nie znamy żadnych konkretów (nawet daty premiery) i b) czekam na historie na miarę "Ostrych przedmiotów" czy "Zaginionej dziewczyny", która zwali mnie z nóg. 

4. Postać literacka, która absolutnie powinna być z kimś innym

Uwaga na drobne spoilery z trylogii "Mroczne umysły". Jestem odosobniona w swoim uczuciu, ale byłam naprawdę zawiedziona tym, że Ruby skończyła u boku Liama. Owszem, uwielbiałam ich relacje na początku, ale wydaje mi się, że każdy z nich przeżył dosyć dużą przemianę na przestrzeni serii i że w konsekwencji zbyt wiele ich dzieliło. Ten rozłam najlepiej widać w trzecim tomie i naprawdę byłam pewna, że Alexandra Bracken przygotowuje nas na rozstanie. Całej sytuacji nie ułatwia fakt, że zawzięcie "shipowałam" Ruby z Colem. Było między nimi więcej chemii, więcej zrozumienia i podobnie postrzegali świat. Czy wydarzenia "Po zmierzchu" złamały mi serce? Jak najbardziej. 

5. Książka, która absolutnie powinna skończyć się inaczej

Znalazłoby się kilka takowych pozycji, ale pierwsza przychodzi mi do głowy trylogia "Delirium". Pomimo tego że jest to jedna z niuchacza ukochanych serii dystopijnych, zwłaszcza pierwszy tom, nie mogę pozbyć się wrazenia, że zasługiwała ona na lepszy finał. Nie przepadam za otwartymi zakończeniami a już zwłaszcza takimi gdzie autor nie zostawia nam podpowiedzi jaki kierunek w jego zamyśle miała obrać historia. Chciałabym żeby Lauren Oliver nie uśmierciła jednego z moich ulubionych bohaterowych (zwłaszcza po tym co dowiedziałam się z nowelek), no i odpowiedziała na pytanie kogo ostatecznie wybrała Lena. 

6. Książka, która absolutnie powinna być zekranizowana

Nie jestem wielką miłośniczką ekranizacji ani filmów ogółem, ale gdybym miała wybrać jakiś tytuł wskazałabym na "Szare śniegi Syberii". Po pierwsze, dlatego że Ruta Sepetys tworzy niesamowicie mądrą i wzruszającą historie i przybliża fakty, o których większość z nas nic nie wie. Po drugie, bo książka ta jest obecnie praktycznie nie do zdobycia a zasługuje na to by się z nią zapoznać. Po trzecie, bo może zainteresowanie filmem zmobilizowałoby polskie wydawnictwa do wydania jej najnowszej powieści - "Salt to The sea", którą po prostu muszę przeczytać. 

7. Książka, która absolutnie powinna być scenariuszem serialu

Zdecydowanie obejrzałabyś serial na podstawie serii "Selekcja" (a przynajmniej pierwotnej trylogii). Już powieść stanowi doskonałe, wciągające a nawet uzależniające "guilty pleasure", w połączeniu z pięknymi sukniami i przystojną obsadą byłby to strzał w dziesiątke.  Osobiście nie postawiłabym w centrum uwagi Ameriki, ale Maxona i poświęciła wszystkim dziewczynom tyle samo uwagi - dla osób niezaznajomionych z powieścią doszedłby element niepewności, która z uczestniczek Selelkcji zostanie wybranką Księcia. Naprawdę nie rozumiem jak to się stało, że plany odnośnie serialu nie doszły do skutku. 

8. Książka, która absolutnie powinna mieć inna okładkę

Chciałoby się powiedzieć, że nie liczy się okładka tylko wnętrze, ale nie zamierzam zniżać się do kłamstwa - dobra oprawa graficzna to połowa sukcesu. Zdecydowanie zmieniłabym WSZYSTKIE okładki zdobiące, a raczej szpecące powieści Chimamandy Ngozi Adichie. Autork ma tak ogromny potencjał, a fakt iż jej pozycje utonęły w morzu innych tytułów i można je teraz znaleźć jedynie w antykwariatach lub składkach taniej książki naprawdę mnie boli. Zwłaszcza, że jestem niemal pewna, że przy innych okładkach i lepszej reklamie, Chimamanda Ngozi Adichie mogłaby podbić polski rynek wydawniczy. 

9. Książka, która absolutnie powinna zachować oryginalną okładkę

Wahałam się chwilę - bo nadal nie mogę odżałować cudownego, brytyjskiego wydania "Linii serc" - ale w końcu postawiłam na pozycje, która absolutnie mnie w sobie rozkochała. Chociaż okładka "Innych zasad lata" nie jest najgorszym co w życiu widziałam, niestety, w porównaniu z oryginałem odpada w przedbiegach. Amerykańska oprawa ma w sobie coś wyjątkowego - zresztą tak jak i tytuł - nasza ginie w natłoku setek zbliżonych grafik i nie zachęca należycie do lektury. 

10. Książka, która absolutnie powinna zakończyć się na części pierwszej

Wyznaję to z zaskoczeniem dla mnie samej, ale zdecydowanie do tej kategorii zaliczyłabym "Pułapkę uczuć" Colleen Hoover. O ile pierwszy tom trylogii mnie zachwycił, drugi wywołał już chwilowy grymas niezadowolenia, ale ogółem wciąż odbierałam go pozytywnie, o tyle trzeci uważam za absolutnie zbędny. To ten rodzaj kontynuacji napisany opis wpływ namowy czytelników i przynoszący jedynie rozczarowanie. Może to lepiej, że z reguły Colleen Hoover ogranicza się do jednotomowek. 

Jestem ciekawa czy czymś was zaskoczyłam albo czy nie zgadzacie się ze mną w jakiejś kwestii. Koniecznie podzielcie się swoimi odpowiedziami w komentarzach. 

Zastanawiałam się czym urozmaicić w tym miesiącu kolejne recenzje (które, nie ma co ukrywać, nie zawsze interesują Was w równym stopniu), pomijając stałe punkty programu jakimi są zapowiedzi i linki miesiąca. W końcu zdecydowałam się na TAG i to nie tylko ze względu na to, że wydaje się to najbardziej oczywiste rozwiązanie. Doszłam bowiem do wniosku, że Intimidating TBR Pile Book Tag, który świeci triumfy na zagranicznym booktubie, może być  jedną z niewielu okazji do opowiedzenia Wam o książkach, które zalegają na mojej półce nieprzeczytane. Być może samo wspomnienie o jakiejś pozycji zmotywuje mnie do lektury, a być może zrobicie to Wy - w komentarzach. 

Jeśli chodzi o to ile nieprzeczytanych tytułów zalega na mojej półce - nie jestem w stanie na to odpowiedzieć. Zapewne więcej niż spodziewa się tego mój mamutek - ale ona myśli w kategoriach nie przekraczających dziesięciu tytułów - a rownocześnie mniej niż było tego jeszcze pół roku temu. Niektóre pozycje potrzebują po prostu czasu bym do nich dojrzała - a przynajmniej tak sobie powtarzam.

Jeszcze nie tak dawno takich tytułów było więcej - choćby "Księżniczka z lodu" czy - zaskoczenie! - "Tysiąc wspaniałych słońc". Na dzień obecny owa liczba zmniejszyła się do zaledwie dwóch pozycji (a będąc zupełnie szczerym do jednej, bo druga powędrowała do mojej lokalnej biblioteki czego teraz trochę jednak żałuję). Pierwszym tytułem jest "Szkarłatna tablica" Carla Montero, co dziwi mnie tym bardziej, że książka wydaje się wręcz napisana pod mój gust czytelniczy i dlatego zdecydowanie chciałabym jeszcze dać jej szanse. Drugim są "Amerykańscy bogowie" Neila Gaimana. Zabierałam się do tej powieści dwukrotnie i za każdym razem nie dobrnęłam nawet do połowy, aż w końcu się zdenerwowałam i podarowałam swój egzemplarz bibliotece. Trochę szkoda bo obejrzenie trailera serialu sprawiło, że na nowo zainteresowałam się tą pozycją, ale najwyżej kiedyś ją wypożyczę.

Mam wrażenie, że ten podpunkt mógłby dotyczyć dosłownie każdej pozycji, która znajduje się aktualnie na mojej półce - oczywiście zakładając, że jeszcze jej nie czytałam. Ale gdybym koniecznie miała wspomnieć jakieś konkretne tytuły byłyby to dwa kolejne tomy trylogii o komisarzu Forstcie. Po TAKIM zakończeniu powinnam z prędkością światła sięgnąć po drugą część, ale wówczas nie miałam jej pod ręką a potem przyszła sesja i człowiek nie miał pojęcia w co ręce włożyć żeby się ze wszystkim wyrobić. Drugim takim tytułem jest z kolei "Małe życie". Gabaryty tej pozycji sprawiają, że wydaje mi się, że będę musiała zainwestować w nią sporo wolnego czasu, a ten niestety nie jest z gumy.

Zdecydowanie "Przez bezmiar nocy". Miałam spory problem ze znalezieniem tego tomu, a kiedy wreszcie upolowałam go w Głównej Księgarni Naukowej zorientowałam się, że nie pamiętam już praktycznie niczego co dotyczy fabuły pierwszej części i najpierw muszę ją sobie odświeżyć. Od czasu do czasu decyduje się na relekturę, ale wiecie, że nie zdarza się to aż tak często a ostatnio zrobiłam już wyjątek dla "Mrocznych umysłów" i serii Legenda autorstwa Marie Lu. Teraz czuję potrzebę czytania czegoś nowego.

Przez ostatni miesiąc nie kupiłam żadnej pozycji! (Wiem, mnie też to boli. A rownocześnie sprawia, że jestem z siebie dumna) Ale jedna pozycja i tak do mnie przywędrowała i to dosłownie przedwczoraj. Jest to cudna powieść od wydawnictwa Papierowy Księżyc "Simon oraz inni homo sapiens", na którą naczekałam się tak długo, że myslałam już, że moja ukochana Poczta po raz kolejny nawaliła i zgubiła paczkę. Z przyjemnością rzuciłabym się na lekturę, ale a) męczę "Prawdę o dziewczynie" i b) oszczędzam ją na 7ReadUp. Jakoś mam wrażenie, że idealnie się nada na szybką, lekką lekturę.

Nie mam takiej. Kilka miesięcy temu, przed lekturą "Oddam Ci słońce", wskazałabym właśnie na tamten tytuł, ale teraz - nie wiem. Najbliżej prawidłowej odpowiedzi znajduje się "Dwór cierni i róż". Początkowo byłam zachwycona debiutem Sarah J. Maas, ale im dłużej mam tą lekturę za sobą tym mniejszą darzę ją sympatią. A już jej ostatnie oświadczenia o wydłużeniu obu serii absolutnie mnie zraziły. Jakoś nie przekonuje mnie takie działanie dla pieniędzy. (Co m. in. jest powodem, dla którego nadal nie sięgnęłam po zakończenie Darów Anioła i utknęłam na tomie trzecim - pierwotnym zakończeniu)

Osobiście jestem strasznej humorzastym czytelnikiem. Co chwilę zmieniam zdanie na temat tego co chciałabym przeczytać w następnej kolejności, stąd też wymieniam zawsze tak mało tytułów w TBR-ze. Automatycznie widząc to pytanie nasunęły mi się dwa tytuły. Pierwszy to "Droga do domu", bo wiem, że pokocham tą pozycje, ale muszę po prostu po nią sięgnąć w odpowiednim czasie. Drugi to "Czas żniw". Trzymałam ją nawet w dłoniach z zamiarem rozpoczęcia lektury, ale doszłam do wniosku, że to nie jest jeszcze ta chwila.

Jakoś tak ostatnio nie kupuję zbyt dużo ogromnych książek. Nie wiem czy robię to celowo - bo dłużej zbieram się wtedy żeby po nie siegnąć - czy jest to raczej kwestia przypadku. Największą nieprzeczytaną na mojej półce pozycją jest chyba obecnie, wspomniane już wcześniej, "Małe życie", które otrzymałam z okazji imienin na początku lipca. Pierwotnie zamierzałam sięgnąć po ów pozycje w wakacje, ale te coraz bardziej się kurczą (zwłaszcza, że w tym roku wrzesień zapowiada się wyjątkowo pracowicie, albo w rozjazdach) i zobaczymy co z tego wyjdzie.

Chyba wyrosłam z tego okresu by kupować książkę tylko i wyłącznie ze względu na okładkę a potem jej nie czytać. Dodatkowo odkąd zaczęłam blogowanie i wkręciłam się w oglądanie booktube'a, naprawdę mało jest na moich półkach książek, o których nie słyszałam przed zakupem (czy to źle, czy dobrze).  Posiadam natomiast jedną pozycje, w ktorej to właśnie okładka ostatecznie przekonała mnie do zakupu mianowicie debiut Nicoel Yoon "Ponad wszystko".

Wydaje mi się, że jest to "Amerykaana" Chimamandy Ngozi Adichie. I to z kilku powodów. Przede wszystkim jest to pozycja, na którą trzeba poświęcić trochę wolnego czasu (patrz - jest po po prostu strasznie gruba). Ale poza tym obawiam się, że nie sprosta moim wygórowanym oczekiwaniom. Tylko jak tu się nie nastawiać pozytywnie gdy poprzednia powieść Chimamandy Ngozi Adichie tak bardzo mnie zachwyciła a ponad to nasłuchałam się o niej samych superlatywów. 

A jak wygląda Wasza lista TBR? I do której pozycji na tej liście najciężej jest się Wam zabrać?

Możliwe że nie wiecie tego o mnie, co więcej - mam nadzieję, że nie zdajecie sobie z tego sprawy, ale nie należę do grona najlepiej zorganizowanych osób. Zawsze wykonuje zadania na czas i przychodzę przygotowana na zajęcia, na których jest to ode mnie wymagane, ale wykonanie danego obowiązku zajmuje mi niemiłosiernie dużo czasu a na domiar złego marnuje sporo dodatkowych minut na pierdoły (interpretowane dokładniej jako sprawdzanie wszelkich social mediów).  Jeśli chodzi o blogowanie staram się jednak zachować porządek w swoich działaniach. Mam rozpiskę postów na kilka tygodni do przodu i z reguły uważnie jej przestrzegam. 

Od przeszło miesiąca planowałam podsumować w lipcu pierwszą połowę roku zestawieniem moich ulubionych pozycji. Kiedy jednak zasiadłam do tego by to zrobić zrozumiałam, że praktycznie wszystkie tytuły powtarzałaby to co znacie już z notek, które publikuje sezonowo na blogu. Zero zaskoczenia dla Was i całkowita wtórność treści na Złodziejce książek sprawiły że zrezygnowałam ze swojego pomysłu. Na całe szczęście znalazłam jednak coś w zamian - tag książkowy zapoczątkowany na zagranicznym booktubie, którego celem jest właśnie podsumowanie pierwszej części roku. Mam nadzieje, że tym sposobem nie zanudzę Was aż tak bardzo ;)

Nie chciałam zdecydować się na jeden tytuł, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt jak różne od siebie były pozycje, które przychodziły mi do głowy. Rownocześnie jednak nie zamierzałam Was zagadać w tym poście i dlatego ograniczyłam się do dwóch historii. Pierwsza z nich to "Promyczek" - i podejrzewam, że do tego czasu już większość z Was zorientowała się jak bardzo przypadła mi do gustu owa pozycja. Lubię New Adult, a Kim Holden na dodatek doskonale się w nim odnalazła. Gdybym natomiast miała wybrać tytuł do polecenia szerszemu gronu odbiorców postawiłabym na  "Chłopca z latawcem". Khaled Hosseini po raz kolejny stworzył fantastyczną, wielowątkową opowieść, z świetnie nakreślonym tłem historycznym i politycznym.  

Miałam dosłownie krótką chwilę zawahania, ale w końcu postawiłam na tytuł, który zafundował mi książkowego kaca na dobry tydzień. Chodzi mi oczywiście o drugi tom serii "Niezwyciężona" - "Zdrada" (o którym w tym miesiącu opowiem wam trochę więcej). Zachwycałam się już "Pojedynkiem", ale to co dzieje się dalej to cud, miód i orzeszki! Jeżeli głosy z oddali mają racje i Feeria Young zrezygnuje z wydania zakończenia, poważnie się na siebie pogniewamy. 

Takich tytułów jest tak wiele że nie sposób ich zliczyć. Postanowiłam jednak się dla Was poświęcić - wybrałam tylko trzy, jednak biorąc pod uwagę tylko takie pozycje, które czekają już na mojej półce. Przede wszystkim jeden z moich najnowszych nabytków - prawdziwa cegiełka czyli "Małe życie", o którym nie wiem za wiele, ale chciałabym by tak zostało. Po drugie, pozycja Young Adult nad którą rozpływał się zagraniczny booktube i która brzmi po prostu uroczo czyli "Ponad wszystko".  No i najnowsza powieść mojej ukochanej Kate Morton -"Dom nad jeziorem". Prawdę mówiąc nie wierzę, że zdołałam się powstrzymać z lekturą. 

Początkowo pomyslałam że nic mi nie przychodzi do głowy. W następnej minucie natychmiast jednak pomyślałam o milionie tytułów na raz. Najpierw tytuły, których wydanie jest potwierdzone i znamy nawet datę premier - "Szóstka wron" (na którą mam tak niesamowity apetyt przez zagraniczny booktube że aż boli), najnowsza powieść K. A. Tucker (którą uwielbiam a na dodatek zapowiada się coś innego od jej pozostałych pozycji) i "Novemeber 9" (bo to Colleen Hoover).  Pozostałe trzy powieści nie doczekały się konkretów ani nawet potwierdzenia informacji o wydaniu ale życzyłabym sobie zobaczyć je szybko na swojej półce. Oczywiście - finał trylogii Marie Rutkoski, wznowienie Sagi Księżycowej i najnowsza powieść Jesse Burton. 

W tym roku niewiele jest powieści, które mnie rozczarowały. Zdarzały się tytuły lepsze i gorsze, ale w wielości obyło się bez większych rozczarowań. Jedyna pozycja, która przychodzi mi do głowy to "Real". Tak jak wspominałam Wam w recenzji, oczekiwałam dobrej historii New Adult, zwłaszcza po tylu entuzjastycznych opiniach, a tymczasem otrzymałam erotyk, który na dodatek posiadał w moim mniemaniu dziwne tempo. 

Zdecydowanie największym i najmilszym zaskoczeniem było dla mnie "Oddam Ci słońce". Pomijając fakt, że jest to pozycja najzwyczajniej w świecie bardzo dobra i pouczająca, nie oczekiwałam takich emocji po twórczości Jandy Nelson. W zeszłym roku czułam się rozczarowana jej debiutancką powieścią i zasiadłam do lektury "Oddam Ci słońce" ze zdecydowanie mniejszymi oczekiwaniami. A otrzymałam tak miłą niespodziankę! 

Powiem Wam szczerze, że niewiele było nazwisk które przychodziły mi w tej kategorii do głowy. Zdecydowanie cześciej sięgałam po pozycje autorów, którzy już byli mi wcześniej znani. Nie chciałam też wspominać nazwisk pisarzy, którzy owszem - zachwycili mi - ale przeczytałam tylko jedną napisaną przez nich powieść (jak choćby fantastyczna  polska autorka - Katarzyna Puzyńska). Po raz kolejny wspomnę więc Marie Rutkoski. Tak się złożyło że w 2016 roku przeczytałam dwie jej pozycje - choć obie z jednej serii - i byłam nimi absolutnie zachwycona. 

Chyba po raz pierwszy naprawdę Was zaskoczę. Zresztą, jeśli mam być szczera, wybór ten zaskakuje nawet mnie samą. Rzadko poświęcam aż tak dużo uwagi drugoplanowym bohaterom, ale Alexandra Bracken dokonała rzeczy niemożliwej. Byłam absolutnie zauroczona postacią Cole'a (z "Mrocznych umysłów") od pierwszego momentu, w którym pojawił się na kartach powieści. Uwielbiałam jego zadziorność, skrytość i predyspozycje liderskie a także wątek jego przyjaźni z Ruby (zwłaszcza w kontekście łączącego ich sekretu). Do tej pory uważam, że autorka powinna w inny sposób skierować jego historie. I nawet jeśli Alexandra Bracken nie sugerowała tego w żaden sposób, uważam że Cole i Ruby stanowiliby piękną parę. 

Pozwólcie mi na wtórność. Zdecydowanie pokochałam Kate z "Promyczka". Początkowo miałam z nią maluteńkie problemy - zwłaszcza w kontekście jej irytującej skłonności do nazywania każdego Młodym. Ale potem? Potem wszystko się zmieniło. Podziwiam Kate za jej spojrzenie na świat i zdolność do dostrzegania nawet najmniejszych powodów do radości. A tuż obok Kate postawiłabym Kestrel z "Niezwyciężonej", choć z innych powodów. Uwielbiam Kestrel za to jak silną jest bohaterką i za to że ów siła nie bierze się z tężyzny fizycznej tylko sprytu i umiejętności podejmowania logicznych, strategicznych decyzji. A także za to, że uczucie jakie zaczyna żywić do Arina, nie zmienia tego w co wierzy; że zostaje sobą. 

Zdecydowanie jestem typem osoby, którą łatwiej wzruszyć czytaną książką niż rozśmieszyć. (Zresztą, rzecz ma się podobnie w przypadku filmu. Ale nie martwcie się, pewnie wynika to z fakty, że na co dzień śmieje się po prostu za dużo).  W tym roku wyjątkowo natrafiłam na dwie zabawne powieści - moze nie wywołały one salwy śmiechu, ale zdecydowanie poprawiły mi humor. Pierwsza to efekt współpracy polskiego duetu czyli "Awaria małżeńska", druga, może nie tyle śmieszna co po po prostu urocza pozycja - "Projekt "Rosie"". 

Myślę że doskonale znacie odpowiedź na to pytanie. Aż mnie kusi żeby nie wspomnieć pewnego tytułu i zobaczyć czy któreś z Was wypomni mi to w komentarzu, ale postanowiłam sobie pozostać całkowicie szczerą. Zdecydowanie najwięcej łez wysłałam przy lekturze "Promyczka" - ze względu na treść, ale i sam fakt że absolutnie nie spodziewałam się takiego rozwoju sytuacji. Może nie morze, ale jednak rozpłakałam się na finale "Zanim się pojawiłeś" - trailer ekranizacji zasugerował mnie zakończenie, ale i tak nie powstrzymałam łez. A kilka pojedynczych łez wylałam w trakcie lektury "Po zmierzchu" oraz pierwszego opowiadania "Przez ciemność". Alexandra Bracken przewidziała zdecydowanie ciężki żywot dla bohaterów, którzy podbili moje serducho. 

Mam trzy takie historie, a chciałam wspomnieć jeszcze o jednej. Zdecydowanie jest coś co ujmuje mnie w oprawie "Małego życia" - chociaż nie potrafię tego sprecyzować. Chylę czoła nie tyle dla okładki ile całokształtu wydania powieści "Historia pszczół" przez wydawnictwo Literackie. A ponad to nie mogę nie wspomnieć o "Szarych śniegach Syberii" - zwłaszcza biorąc pod uwagę iż obecnie jest to taki mały biały kruk. 

Chciałoby się powiedzieć wszystkie nieprzeczytane pozycje z półki, ale wiem że jest to niemożliwe. Zwłaszcza biorąc pod uwagę tempo w jakim kupuje kolejne pozycje. Wstydzę się jednak tego że po zachwytach nad "Fioletowym hibiskusem" nadal nie sięgnęłam po kolejną powieść Chimamandy Ngozi Adichie czyli "Amerykaanę" - leży i zbiera kurz na półce. Trzymając się wyznacznika trzech pozycji napomknę jeszcze o "Art&Soul" - bo nie chce robić sobie tyłów w twórczości Brittainy C. Cherry i "Wszystkie jasne miejsca" - bo mam wrażenie, zwłaszcza biorąc pod uwagę moje obecne obawy, że jeśli nie zrobię tego w 2016, nie dojdzie do tego wcale. 

Przechytrzę tym razem autorkę tagu i wspomnę o całym  polskim bookstagramie. Stworzyłam nowy profil jakoś w lutym tego roku i nadal nie mogę się nadziwić jak wszyscy Ci ludzie ciepło mnie przyjęli do swojego grona. Wszyscy razem i każdy z nich z osobna - jesteście niesamowici!

A jak upłynęła Wasza pierwsza połówka roku?

To była miłość od pierwszego wejrzenia - moja do tego tagu książkowego, który, wiem to na pewno, zagości tutaj jeszcze nie raz. Już kiedyś wspominałam, że kocham w książkach nie tylko historie spisane na ich kartach, ale także te, które się z nimi wiążą - co skłoniło nas do danej lektury, na jakim byliśmy wówczas etapie w życiu, gdzie przebywaliśmy w trakcie czytania. Wbrew pozorom, wszystko to wpływa na sposób w jaki zapamiętamy daną pozycję. I właśnie dlatego tak ubóstwiam owy tag - bo kładzie nacisk na ten aspekt procesu czytania. Sam tag, jak zresztą większość, narodził się na zagranicznym booktubie (a dokładniej rzecz biorąc na kanale Jen Campbell) - i ku memu ogromnemu zdziwieniu nie znalazł jeszcze miejsca w naszym zakątku literatury - a polega na wybraniu kilku książek kojarzących się z jakimś szczególnym miejscem/okresem w waszym życiu i przywołaniu owej historii. Mam nadzieję, ze pokochacie go równie mocno i przyłączycie się do zabawy.

Złotko, skarb, słoneczko, Deb Caletti 

Zabawne jest to, że niemal zupełnie nie pamiętam fabuły owej powieści, za wyjątkiem kilku, wyjętych z kontekstu scen, które nawiedzają moją pamięć nagminnie Pamiętam za to doskonale, że pochłaniałam ją podczas wakacji w Grecji - a musicie wiedzieć, że było to gdzieś na początku XXI wieku, kiedy chodziłam jeszcze do podstawówki - na plaży, przed snem i w trakcie przeszło dwudziestoczterogodzinnej podróży autokarem czyli dosłownie wszędzie. A że byłam wówczas niedoświadczonym szkrabem, nieświadomym swoich czytelniczych zdolności, wzięłam ze sobą za mało książek i przeczytałam "Złotko, skarb, słoneczko" w trakcie tej podróży dwukrotnie. Jestem pewna, że gdybym posiadała swój własny egzemplarz, a nie biblioteczny, zachowałyby sie ziarenka pisaku między stronami.

Trzy metry nad niebem, Federico Moccia

Pamiętam, że wówczas, a był to rok 2011, jedyną szansą na lekturę było skorzystanie z zasobów biblioteki. Co gorsza, nie istniała wówczas elektroniczna funkcja rezerwacji, więc po każdy egzemplarz trzeba było wybierać się "w ciemno". Jak to miało miejsce stosunkowo często w tamtych latach, byłam chora, ale Panna M. poświęciła się specjalnie dla mnie i by umilić mi choć trochę choróbsko przytachała stosiszcze ksiąg, w tym także "Trzy metry nad niebem" właśnie. A że oczywiście byłam zachwycona historią miłości bad boy'a i grzecznej uczennicy, po lekturze urzeczona obejrzałam także ekranizację. Dziwne, ale po kontynuacje w końcu nigdy nie sięgnęłam.

Mroczny sekret, Libba Bray

Bardzo długo moja biblioteczka świeciła pustkami a ja ograniczałam się jedynie do lektury egzemplarzy bibliotecznych. W pewnym momencie zakochałam się jednak w idei posiadania własnego księgozbioru. "Mroczny sekret" był pierwszym tytułem, który rozpoczął świadomy proces budowania własnej, wymarzonej biblioteczki. Oczywiście, czytanym niemal natychmiast po zakupie, bo wówczas tak się właśnie robiło. Mam bardzo nostalgiczne podejście do tego egzemplarza i chociaż wątpię by na chwilę obecną seria spodobała mi się w takim samym stopniu co wtedy, jakoś nie wyobrażam sobie bym mogła się go pozbyć.

Pandemonium, Lauren Oliver

Pierwsze tak bolesne zetknięcie z rzeczywistością. Długo zwlekałam z lekturą "Delirium", ale kiedy się już do tego zabrałam zostałam absolutnie zaczarowana. I potrzebowałam kolejnego tomu już, teraz, natychmiast. Tylko, że nigdzie go nie było - ani na stronie empiku, ani matrasa, ani nawet wydawnictwa (a wówczas postrzegałam to jako jedyne możliwe opcje). Pamiętam też jak chodziłam po pamiętnym empiku na rynku, tuż przed jego zamknięciem, gdzie wszędzie wisiały plakaty z "ostateczną wyprzedażą". I jak rzuciłam się w kierunku jednego, jedynego egzemplarza. "Pandemonium". Nigdy wcześniej i nigdy później nie skończyłam serii tak szybko i przy takim natężeniu emocji.

Błękit szafiru, Kerstin Gier

Kupiłam swój egzemplarz na Targach Książki w Krakowie w 2011 roku i odłożyłam na półkę uznając, że to jeszcze nie jego czas i miejsce. Przeleżał tam kilka dobrych tygodni, jak większość tytułów, a potem jakoś tak zaczęłam się mu przyglądać. I znalazłam - krótki fragment recenzji pierwszego tomu serii, opatrzony adresem mojego bloga. Nie wiem co ucieszyło mnie bardziej - zobaczenie własnych słów wydrukowanych w książce czy właśnie ten element niespodzianki. To kolejna książka, do której posiadam ogromny sentyment, niekoniecznie ze względu na treść. 

(c) tumblr

Obiecałam Wam swego czasu więcej postów około książkowych. Nie tylko takich, które zawierają moje opinie, ale i tych nieco "luźniejszych" - do  których z pewnością można zaliczyć wszelakiego rodzaju tagi. Przeszukując internet - zwłaszcza Booktube, który jest prawdziwą wylęgarnią książkowych łańcuszków - natrafiłam właśnie na Social Media Book Tag (który zrobił się ostatnio popularny również w polskiej blogosferze) i uznałam, że jest to doskonały kopniak motywacyjny, który plany przeobrazi w czyny.

1. Twitter: Twoja ulubiona krótka historia

Przyglądając się swojej biblioteczce i spisowi tegorocznych lektur, doszłam do  wniosku, że rzadko, kiedy sięgam po pozycje poniżej dwustu stron. Nie mówię, że czytam wielkie, około tysięczne "knigi", ale średnia ilość stron zawsze oscyluje powyżej dwustu sześćdziesięciu stron, a to Moi Drodzy nie jest krótka historia. W końcu dokopałam się jednak do tytułu, który zdecydowanie zapadł na długo w mojej pamięci. I w tym miejscu wypadałoby podziękować Ministerstwu Edukacji, bo owym tytułem jest "Zdążyć przed Panem Bogiem" - brutalna, prawdziwa i zmuszająca do refleksji lektura, która  jeszcze długo nie opuści moich myśli.

2. Facebook: Książka, którą przeczytałeś dlatego, że czułeś presję ze strony innych.

Bardzo często o tym po jakie tytuły sięgam decydują inni blogerzy. Kiedy nieustannie czytam same pozytywy na temat jakiejś pozycji, czuję w jakimś stopniu presję by się z nią zapoznać. Gdybym miała jednak  wybrać tylko jeden, konkretny tytuł, zdecydowanie byłby to "Gwiazd naszych wina". Bo a) pierwotnie wcale nie zamierzałam sięgać po powieść /Johna Greena (myślałam, że to nie moje klimaty, dacie wiarę b) owy "nacisk" czułam nie tylko ze strony blogosfery. Na całe szczęście jednak się pod nim ugięłam i absolutnie pokochałam historię Hazel i Augustusa. 

3. Tumblr: Książka, którą przeczytałeś zanim to było popularne

Tym razem nie mam żadnych wątpliwości i odpowiedź sama nasuwa mi się do ust. Ową pozycją jest "Miasto kości". Powieść, którą czytałam zaraz po ukazaniu się  na polskim rynku wydawniczym, na długo przed premierą filmową. Ach! Pamiętam to oczekiwanie na kolejne tomy serii, zwłaszcza trzeci! ( I to nic, że na tym trzecim stanęłam. KIEDYŚ to nadrobię!)

4. Myspace: Książka, której nie pamiętasz czy ci się podobała czy nie

Rzadko jest tak, że nie pamiętam czy jakaś pozycja mi się podobała.Owszem, nie przeczę, często zapominam o czym opowiadał dany tytuł (zdecydowanie zbyt często), ale zawsze mam gdzieś w zakamarkach pamięci emocje, które towarzyszyły mi w trakcie lektury. Przy ostatnim sprzątaniu biblioteczki przyłapałam się jednak na tym, że nie potrafię ubrać w słowa swoich odczuć odnośnie "Sekretnego języka kwiatów".Czas najwyższy na re-lekturę!   

5. Instagram: Książka tak ładna, że musiałeś zrobić jej zdjęcie

Jestem strasznym zwrokowcem i ładna okładka zawsze przyciąga mój wzrok. Tylko te wyjątkowe potrafią go jednak zatrzymać na dłużej. Jestem pod OGROMNYM wrażeniem okładek do serii "Dotyk Julii" oraz powieści "Love Letters to the Dead", ale jako że są to okładki zagraniczne chciałabym również wspomnieć jeden tytuł, a raczej nie tytuł lecz serię wydaną przez Świat Książki - Angielskie ogrody! Tak się powinno wydawać klasyki!

6. YouTube: Książka, której ekranizację chciałbyś zobaczyć

Zawsze boję się ekranizacji ulubionych tytułów bo stawiam im wysoką (zbyt wysoką!) poprzeczkę. Mimo to na pewno pobiegłabym do kina by obejrzeć film na podstawie cyklu Cassandry Clare - "Diabelskie maszyny" (tylko błagam! z obsadą dobraną nieco lepiej niż w "Miście kości") czy Paulliny Simons - "Jeździec miedziany". To mogłoby być coś fantastycznego!

7. Goodreads: Książka, którą poleciłbyś wszystkim 

Mało jest książek, które można polecić absolutnie wszystkim. Wiadomo, każdy lubi co innego i nie ma tytułów, które wpisują się w gusta każdego mola książkowego. Są jednak takie tytuły, których przesłanie przyćmiewa owe podziały i które po prostu powinno się znać.  I właśnie do takich tytułów zaliczyłabym - całkowicie różne mimo że dotykają tego samego tematu - "Złodziejkę książek" oraz "Dziewczyny z powstania". Jeżeli któregoś z nich nie znacie, musicie to nadrobić. 

FACEBOOK | INSTAGRAM | ASK | TWITTER

Zostałam otagowana przez little.decoy7 oraz Tirindeth do stworzonej niedawno zabawy blogerów. Bardzo dziękuję za podobne wyróżnienie.

Zasady:
1. Każda oTAGowana osoba ma za zadanie odpowiedzieć na 11 pytań zadanych przez "Taggera" na swoim blogu.
2. Po odpowiedzeniu na zadane pytania wybierasz nowe 11 osób do oTAGowania i piszesz je w swoim poście.
3. Tworzysz 11 nowych pytań dla osób oznaczonych w TAGu i piszesz je w swoim TAGowym poście.
4. Wymieniasz w danym poście osoby oTAGowane przez Ciebie.
5. Nie oznaczaj oTAGowanych już osób.
 6. Poinformuj wypisane osoby, że zostały oTAGowane.

Pytania od little.decoy7:

1. Masz rodzeństwo? Jeśli tak, to ile?

Tak, mam, z czego zresztą ogromnie się cieszę. Monika jest ode mnie tylko o szesnaście miesięcy starsza i mimo licznych wad, które, przyznaję ze skruchą, sama zresztą posiadam, pozostajemy dla siebie ogromnym wsparciem. 

2. Kolekcjonujesz coś? Co?

Przepraszam bardzo, ale czego ja nie kolekcjonuję, albo przynajmniej nie kolekcjonowałam? W dzieciństwie były to figurki bohaterów z ulubionych animacji pośród których zdecydowaną perełką były te przedstawiające "Czarodziejki z Księżyca". Jak większość ludzi z mojego pokolenia, namiętnie kolekcjonowałam również wszelakiego rodzaju karteczki. Później przyszedł czas na figurki delfinów, aniołów i psów. Na dzień dzisiejszy żadna z owych kolekcji nie jest już kontynuowana. Po prostu nie mam już miejsca na półkach ;)

3. Jakie są twoje ulubione zespoły?

Jestem bardzo elastyczna jeżeli chodzi o zespoły (i nie tylko), które słucham. W moich głośnikach równie często można usłyszeć Lifehouse, Nickelback, The Rasmus, co Birdy, Adele czy będący polskim akcentem - Myslovitz. Ponad to uwielbiam muzykę filmową. 

4. Jakiego gatunku książki najchętniej czytasz?

Ostatnim czasy zaczytuję się głównie w powieściach fantastycznych. Fascynują mnie wątki mitologiczne wplecione w fabułę konkretnej powieści, ale także "oklepane" wampiry, wilkołaki i anioły. Żeby jednak nie znudzić się owym gatunkiem sięgam po dobrą, sprawdzoną powieść obyczajową, thriller a niekiedy nawet i romans. Staram się nie ograniczać żadnymi barierami ;)

5. Z którym autorem chciałabyś przeprowadzić wywiad?

Jako, że ostatnio zachwycam się nad "Igrzyskami śmierci" to właśnie z Suzanne Collins najchętniej przeprowadziłabym swój wywiad. Nie mogę jednak pominąć nazwisk, które są bliskie mojemu sercu już od dawna. Nicholas Sparks, Jodi Picoult... Zdecydowanie moja lista byłaby długa ;)

6. Co zabrałabyś ze sobą na bezludną wyspę?

Oprócz interesującej lektury? Cóż, na pewno laptop z dostępem do internetu żeby przynajmniej w ten sposób utrzymać kontakt ze światem i ludźmi. Oprócz tego mojego kochanego i jedynego w swoim rodzaju Tobiasza, a także pewnego uroczego choć nieco zdewastowanego niedźwiadka, który przypominałby mi o domu ;)

7. Na jakim instrumencie najchętniej nauczyłabyś się grać?

Nie będę chyba zbyt oryginalna, kiedy wymienię gitarę, ale za to będę przy tym szczera. Oprócz tego w czołówce znalazłyby się skrzypce i pianino, których dźwięk po prostu uwielbiam. 

8. Jaki film ostatnio oglądałaś?

W ostatnim czasie było ich wyjątkowo dużo. Noc z przyjaciółkami zdecydowanie sprzyja oglądaniu ;) Była to prawdziwa uczta filmowa: Jeden dzień, Zaginiona, Igrzyska śmierci, Wybuchowa para, Królewna Śnieżka(z Julią Roberts w jednej z głównych ról), Mój tydzień z Marilyn oraz Angel. A także, jak mogłam zapomnieć!, I, że Cię nie opuszczę

 
9. Z jakiego przedmiotu najchętniej się uczysz?

Uwielbiam się uczyć historii, ale tylko i wyłącznie po XVI wieku, szczególną sympatią (o ile można użyć takiego słowa w tym wypadku) obdarzając okres II wojny światowej, który po prostu mnie fascynuje. Ponad to znajduję przyjemność w nauce języka polskiego, a ostatnim czasy, nawet i rosyjskiego.

10. Pamiętasz swą największą wpadkę?

Pominę to pytanie, dobrze? Oj, no dobra! Wygraliście. Jestem prawdziwą mistrzynią we wpadkach, ale w pamięci moich znajomych szczególnie utkwiła jedna. Byliśmy na jakiejś wycieczce po Krakowie, rozmawiałam właśnie z koleżankami, kiedy coś zatrzymało mnie w miejscu. Przekonana, że jak zwykle wpadłam na jakiegoś starszego, miłego pana, albo staruszkę z groźnie wyglądającą torebką rzuciłam przez ramię krótkie Przepraszam. Skąd mogłam wiedzieć, że to lampa?

11. Ulubiony aktor?

Nie oglądam filmów dla konkretnych aktorów. Każdy z nich ma swoje lepsze i gorsze role i koniec kropka. Pomijając oczywiście niezastąpionego Johnny'ego Deepa a także mojego ukochanego Iana Somerhaldera więc uznajmy, ze to oni są moimi ulubionymi aktorami ;)

Pytania od Tirindeth:


1. Jaką książkę lubisz najbardziej i dlaczego właśnie ona?
Trudno jest mi wybrać jedną, konkretną powieść. Ogromnym sentymentem darzę bowiem wiele tytułów. Wśród nich zdecydowanie na pierwszy plan wysuwa się Zawsze przy mnie stój, Dobrani, Trylogia Dary anioła a także, od niedawna, Igrzyska śmierci. Dlaczego? Cóż, dlatego że ich lektura daje mi znacznie więcej niż chwilę relaksu.

2. Co znaczy Twój nick – czy wiąże się z nim jakaś historia?
Mój nick to nic innego jak zdrobnienie mojego imienia. I choć z chęcią uraczyłabym Was jakąś pasjonująca historią na jego temat, niestety takowa nie istnieje ;)

3. Jakiego bohatera płci przeciwnej lubisz najbardziej i dlaczego? (może być filmowy albo książkowy)
Gdyby mieli to być bohaterowie książkowi z pewnością wybrałabym Jace'a z Darów anioła i Dymitra z Akademii wampirów. Obaj panowie uosabiają mój własny męski ideał. Czuli, opiekuńczy, ale równocześnie obdarzeni oryginalnym poczuciem humoru. Z bohaterów filmowych (a raczej serialowych) zdecydowanie na pierwszym  miejscu figuruje Damon z Pamiętników wampirów. No bo jak można NIE kochać Damona?

4. Jakiego koloru są ściany w Twoim pokoju?
Niezwykle dziewczęcy wrzos połączony z ciemnym różowym.Idealny na odstresowanie :)

5. Czy lubisz szpinak? :P
Kiedy byłam dzieckiem nienawidziłam samego dźwięku tego słowa. Wraz z wiekiem moja nienawiść powoli słabła. Obecnie szpinak wręcz uwielbiam (choć nie pod każdą postacią)

6. Jaki jest Twój ulubiony dowcip – możesz go opowiedzieć ;)
O nie, do opowiadania dowcipów absolutnie nikt mnie nie namówi. Jestem zupełnym antytalentem w tej dziedzinie. Uchylając jedna rąbka tajemnicy, przepadam za dowcipami o Kubusiu Puchatku i, o zgrozo!, bawią mnie żarty o blondynkach.

7. Czy chciałbyś/chciałabyś zamieszkać w innym kraju – jak tak, to jakim?
Wyobrażam sobie swój własny domek poza granicami kraju. Traktowałabym go jednak nie jako stałe miejsce zamieszkania lecz oazę spokoju i odpoczynku. Gdzie by sie on znajdował? Cóż, zdecydowanie upodobałam sobie Grecję i Bułgarię, ale jest jeszcze tyle miejsc, któych nie zoibaczyłam, że nie potrafię udzielić szczerej odpowiedzi.

8. Jakiej książki nie lubisz najbardziej i dlaczego?
Na chwilę obecną? Zdecydowanie Potop oraz Krzyżacy.Styl pana Sienkiewicza nie przypadł mi do gustu. Jedyny utwór autorstwa tego  polskiego noblisty, który spotkał się z moją aprobatą to W pustyni i w puszczy.  

9. Oglądasz horrory, czy się boisz takich filmów?
Oglądam, ale się boję. Dlatego horrory, które oglądam z reguły nikogo poza mną nie przerażają bo są to "najdelikatniejsze" filmy gatunku.

10. Chodzisz do teatru / opery / filharmonii? Lubisz to, czy raczej unikasz takich miejsc?
Uwielbiam teatr i dlatego ubolewam, że tak rzadko udaje mi się znaleźć miejsce na oglądanie spektakli. Jeżeli chodzi o opery czy filharmonie zdecydowanie darzę te miejsca mniejszą sympatią. Nie unikam ich z premedytacją, ale też nie szukam sposobności żeby je odwiedzić

11. Dlaczego założyłeś / założyłaś bloga?
Gdybym miała być szczera, musiałabym przyznać, że zrobiłam to z nudy i zazdrości. Myśl, iż w ten sposób będę mogła podzielić się z innymi moją pasją  czy popracować nad swoim stylem, pojawiła się bowiem w mojej głowie dopiero później. 

Pytania ode mnie dla Was;

1. Jakie jest Twoje ulubione wspomnienie z dzieciństwa i z czym kojarzy ci się ten okres?

2. Jaka piosenka najlepiej nadawałaby się na piosenkę promującą film o Twoim życiu?

3. Który bohater książki najbardziej cię przypomina, a którego chciałabyś/chciałabyś przypominać?

4. Kto ze sławnych postaci (realnych lub z literatury) stanowi dla Ciebie autorytet?

5. Gdyby wybuchł pożar jaką rzecz uratowałabyś/uratowałbyś jako pierwszą?

6. Gdyby Twoje imię miało odzwierciedlać Twoje prawdziwe oblicze jak ono by brzmiało?

7. Czy zetknęłaś/zetknąłeś się już z książką, która w jakikolwiek sposób zmieniła Twoje spojrzenie na pewne poglądy?

8. Co można zobaczyć przez okno Twojego pokoju?

9. Gdyby przez jeden dzień mogło spełnić się każde Twoje życzenie jakby on wyglądał?

10. Jeśli założymy, że istnieje coś takiego jak reinkarnacja, jaką postać przyjęłabyś/przyjąłbyś w swoim przyszłym życiu?

11. Gdybyś mogła/mógł wybrać pisarza odpowiedzialnego za tworzenie scenariusza Twojego życia, kto by nim został?

A kogo typuję?

Miqa

Querida

Caroline Ratliff

tetiisheri

Cassiel

Przepowiednia

Kadzia
Catalina
Kinesiss
Paula
Gabrielle_