Wielu z Was wspominało już o swoich targowych doświadczeniach i w pewnym momencie zaczęłam się zastanawiać czy warto dorzucać jeszcze swoje trzy grosze, zwłaszcza, że to raczej takie marne trzy grosze nieokraszone żadnymi zdjęciami czy wielkimi, odkrywczymi myślami. Magia owych relacji polega jednak na tym, ze każda z nich, nie ważne jak jest ich dużo, wygląda tak naprawdę inaczej, bo też i każdemu towarzyszą inne emocje. Nie ukrywam również, że tegoroczne targi były dla mnie w pewnym sensie wyjątkowe i przełomowe - do tej pory odwiedzając targi skupiałam się głównie na książkowych zakupach i zbieraniu autografów od ulubionych autorów, omijając wszelkie panele dyskusyjne i spotkania autorskie organizowane w salach czy salonikach literackich. Tegoroczne Warszawskie Targi Książki, o których haniebnie nie wspomniałam ani słowem ze względu na letnią sesję, uświadomiły mi jak wiele tracę nie uczęszczając na ów Spotkania z autorami. Po raz pierwszy, mimo że to moje piąte krakowskie targi książki, przeglądałam więc towarzyszący im program pod nieco innym kontem. I dokonałam doskonałego wyboru. Jednak od początku.

Mimo że jestem Krakowianką od urodzenia po raz pierwszy zdecydowałam się również rozpocząć swój literacki tydzień nieco wcześniej i przyjrzeć się bliżej   programowi towarzyszącemu Conrad Festival.  Nie ukrywam, że liczyłam na spotkanie z tegoroczną noblistką Swietłaną Aleksijewicz - zgubiła mnie jednak zmiana decyzji organizatorów. Po ogłoszeniu laureatów nagrody, wprowadzono wejściówki a my - razem z Panną M. trochę za późno  wyłapałyśmy ową informację. We wtorek, rozemocjonowane i pełne oczekiwań byłyśmy jednak już całkowicie przygotowane na spotkanie z panią Olgą Tokarczuk.

Festiwal Conrada w Krakowie, Spotkanie z Olgą Tokarczuk, Fot. Tomasz Wiech

W Pałacu pod Baranami byłyśmy jakieś półgodziny wcześniej i nie miałyśmy jakiś wielkich problemów ze znalezieniem miejsca - niestety nie w pierwszej sali, tylko w drugiej, gdzie nie było mowy żeby coś zobaczyć, ale gdzie w rekompensacie nie było za to nie wiadomo jakich tłumów a i nagłośnienie było świetne. Nie czytałam "Ksiąg Jakubowych", do których w dużej mierze nawiązywał prowadzący jak i sama autorka, ale zupełnie nie przeszkadzało mi to czerpać radości w przysłuchiwaniu się rozmowie. Pani Olga Tokarczuk ma wiele do powiedzenia i potrafi zaciekawić słuchacza (a także zachęcić opornych do zapoznania się   z jej twórczością ;) ). Mój jedyny zarzut skierowany byłby tylko do prowadzącego - za mało interakcji z autorką, za dużo długich pytań które nijak nie nawiązywały do jej poprzednich odpowiedzi i sprawiały wrażenie przygotowanych zawczasu i drobne faux pas na zakończenie. 

Festiwal Conrada w Krakowie, Spotkanie z Hanną Krall, Mariuszem Szczygłem i Wojciechem Tochmanem, Fot. Tomasz Wiech

Czwartkowe spotkanie w ramach festiwalu z Hanną Krall, Mariuszem Szczygłem i Wojciechem Tochmanem oceniłabym jednak już na szóstkę w plusem,mimo że akurat wtedy widać było wady takiej lokalizacji. Podobnie jak we wtorek byłyśmy na miejscu jakieś pół godziny przed czasem z tym że tym razem nie znalazłyśmy już żadnej wolnej przestrzeni do siedzenia i spędziłyśmy półtorej godziny stojąc w dusznym pomieszczeniu otoczone przez masę ludzi (co było irytujące zwłaszcza wówczas gdy ktoś przeciskał się do wyjścia). Tyle, że trio autorów tak świetnie ze sobą współgrało, ze naprawdę nie trudno było nie zawracać sobie tym głowy. Nie jestem znawcą ani w dziedzinie reportażu, ani twórczości któregoś z autorów w szczególności, ale nie żałuje ani chwili poświęconej na owe spotkanie. Mariusz Szczygieł jest doskonałym konferansjerem - było zabawnie, ale nie do przesady z racji na poruszane tematy i po prostu bardzo... naturalnie. Aż chciałoby sie żeby takie chwile potrwały nieco dłużej.

Wejście do hali expo; Zdjęcie z oficjalnie strony Targów targi.krakow.pl

W piątek w godzinach późno popołudniowych zawitałyśmy w końcu na Targi Książki. Nie wiem jak wcześniej, ale około 16 nie było już tłumów ludzi. Sprawnie zeszła zarówno rejestracja blogerska jak i zakup biletu (w przypadku Panny M.).  Nie nastawiałyśmy się tego dnia na żadne konkretne spotkania, więc po prostu pochodziłyśmy trochę po stanowiskach, przyglądając się ich ofertom. Jak co roku chyba promocje nie porażały (w podobnych cenach z łatwością można nabyć tytuły w internetowych dyskontach), ale magia targów robi swoje. Po krótkich dyskusjach przy kawie wybrałyśmy się na szalone zakupy a potem obładowane do granic możliwości pełne entuzjazmu poszłyśmy do wyjścia. 

Wiem, że sporo osób narzekało na to, że nie na każdym stanowisku można było płacić kartą - dla mnie to nawet plus, bo korzystając z gotówki łatwiej zachować kontrolę  nad wydatkami; że były spore kolejki do szatni - z której w tym roku w ogóle nie skorzystałam i nawet nie zorientowałam się że jest darmowa ;); czy że niefortunnie ustawiono stanowiska - z czym akurat się zgodzę, a co przeszkadzało zwłaszcza w sobotę w "godzinach szczytu". Mnie osobiście irytował trochę fakt, że nie wszystkie wydawnictwa informowały widocznie o przewidzianych rabatach - owszem, można było uzyskać takową informację od osób tam pracujących, ale czasami kiedy otaczały ich tłumy ludzi mogło to nieco odstraszyć od zakupów.

 Panel dyskusyjny wydawnictwa Od deski do deski; Zdjęcie z oficjalnie strony Targów targi.krakow.pl

Jako, że osobiście nie mieszkam w centrum Krakowa, maratonowe przeszkody komunikacyjne nie budziły we mnie aż tak ogromnego sprzeciwu - chociaż zgadzam się, ze organizowanie dwóch dużych imprez w tym samym czasie było zupełnie nieprzemyślanym krokiem. Dotarłyśmy na miejsce tuż przed 10 i nie miałyśmy najmniejszych problemów z wejściem do środka - chociaż, ponownie, gdyby nie wejściówka i karnet musiałybyśmy trochę sobie postać, na zewnątrz już formowała się kolejka.  W sobotę nastawiałyśmy się już stricte na spotkania. Chciałyśmy się z Panna M. wybrać na panel dyskusyjny dotyczący literatury kobiecej z udziałem m. in. Niny George, ale z racji tego, że kolidował on z innymi punktami naszego programu, musiałyśmy trochę skorygować nasze plany.  

Sobotę rozpoczęłyśmy od cudownego panelu poświęconego polskim kryminałom z udziałem Gaji Grzegorzewskiej, Katarzyny Puzyńskiej i Ryszarda Ćwirleja. Niefortunny dobór godziny, dziesiąta rano, można było łatwo dostrzec spoglądając na widownie - mimo że kryminał jest teraz jednym z najpopularniejszych gatunków, pozostało sporo wolnych miejsc siedzących. A szkoda bo samo spotkanie przebiegło w naprawdę przyjemnej atmosferze. Widać było sympatię między autorami a także obeznanie prowadzącej w temacie. Zresztą, równie pozytywne odczucia towarzysza mi w przypadku kolejnego panelu organizowanego przez wydawnictwo Od deski do deski z udziałem Janusza Leona Wiśniewskiego, Huberta Klimko Dobrzanieckiego i Łukasza Orbitowskiego, a prowadzonego przez Tomasza Sekielskiego. Od jakiegoś czasu byłam zainteresowana pozycjami, które proponuje wydawnictwo, ale dopiero spotkanie dało mi kopa do działania (efektem czego opuściłam targi bogatsza o jedną z ich pozycji).

¹Zdjęcie pochodzi ze strony krakow.pl

(c) tramwajnr4

Przy okazji posta z subiektywnym przewodnikiem po Krakowie wspominałam Wam o tym jak bardzo nie mogłam się doczekać tegorocznych targów, nikogo więc chyba nie zdziwię faktem, że się na nich pojawiłam i czerpałam z nich garściami, starając się delektować każdą chwilą. Relacji z tamtego wydarzenia miało jednak nie być, bo a) w internecie można ich znaleźć już tonę   b) pojawiły się jakieś dziwne kontrowersje. Panna M. wywierała jednak na mnie nacisk i w końcu doszłam do wniosku, że to podsumowanie jest potrzebne - jeśli nie Wam to chociaż mi, żeby za parę miesięcy/lat nie zapomnieć tego co się działo. A działo się dużo.

Chociaż Targi Książki rozpoczynają się w czwartek, pierwszego dnia nie zawitałam do hali expo. Studenckie obowiązki mogłyby skutecznie zmniejszyć nieco mój entuzjazm tego dnia a i tak nie znalazłam żadnego spotkania, które przykuło by moją uwagę. Dla mnie, i panny M, która litościwie zgodziła się być moją towarzyszką, targi rozpoczęły się więc dopiero w piątek. Nie pakowałyśmy się do expobusa bo w Krakowie (z racji na miejsce urodzenia ;) ) orientujemy się bardzo dobrze, a na dodatek spodziewałyśmy się, że o tej godzinie (około 14) może być problem ze znalezieniem wolnego miejsca. W dobrym humorze, mimo raczej kiepskiej pogody, udałyśmy się więc w podróż autobusem linii 178 i, wciąż z uśmiechem na ustach, wysiadłyśmy przy centrum handlowym M1.

Nie wiem jak wcześniej, ale od tego miejsca dojście do samego budynku targów nie stanowiło problemu. Owszem, ulokowany był raczej daleko od jakiegokolwiek przystanku, raczej ciężko było go go dostrzec z głównej drogi, ale z łatwością można było znaleźć promujące plakaty, spytać o pomoc przystojnych (przynajmniej według mnie i panny M.) panów policjantów, albo po prostu kierować się za tłumem. 

Kala, bardzo mądrze, przegapiła moment rejestracji blogerów i jak każdy szary człowiek musiała udać się do kolejki po bilet. I nie byłoby w tym nic złego, piątek nie obfituje jeszcze w niezliczoną ilość gości, gdyby nie skomplikowane dojście do kas. Moje wrodzone gapiostwo oczywiście dało  o sobie znać i minęła dobra chwila zanim odnalazłam się w tym małym "labiryncie". Jeżeli chodzi o same bilety to cena nie uległa zmianie. Oczywiście, że zawsze mogłoby być taniej, ale z drugiej strony targi są tylko raz do roku (przynajmniej w Krakowie), a cena 5 czy 7 zł nie jest jakimś znaczącym wydatkiem. Nieco zdziwiły mnie za to płatne szatnie. O ile mi się dobrze wydaje w zeszłym roku nie było czegoś takiego i choć ta kwota 2 zł również jest raczej symboliczna to... - cóż, Polak szybko przyzwyczaja się do dobrego ;)

Jeżeli chodzi o sam budynek to pierwsze wrażenia miałam jak najbardziej dobre. Rzeczywiście wydawało się, że ma do zaoferowania więcej miejsca (przy czym wydawało okazało się kluczowym słowem w sobotę), no i zdecydowanie było nieco chłodniej - zwłaszcza gdy nie taranował nas tłum ludzi. Większy budynek okazałby się jednak zgubą gdyby nie zbawienna mapka. Podejrzewam, że gdyby nie ona kręciłabym się w kółko z szeroko otwartymi oczami i zacieszem na twarzy, doprowadzając pannę M. do szału. Także, w jej imieniu, szalenie dziękuję organizatorom. Co prawda istniała również mobilna wersja planu, ale miłe panie poinformowały nas o tym dopiero w niedzielę. Także ten...

Dla mnie i panny M. piątek był takim dniem organizacyjnym. Spacerowałyśmy więc alejkami delektując się tym, że nie otacza nas morze ludzi i przyglądałyśmy się promocją. Ha! Dobre sobie! Oczywiście taki był zamiar, ale koniec końców i tak wydałyśmy całą gotówkę w portfelu. Tak samo jak cena biletów, tak i promocje nie uległy zmianie. Z reguły wydawnictwa oferowały więc zniżkę 20-25%. Pod tym względem wyróżniały się jednak Prószyński (ze swą coroczną promocją - 30%, której ZAWSZE ulegam) i niezastąpiona Filia (2+1, niestety - tylko dla blogerów książkowych).

Zgodzę się jednak z tym, że rozmieszczenie stanowisk nie było zbyt logiczne. Duże wydawnictwa niejednokrotnie dostały zbyt mało miejsca (chociaż wiem, że to akurat nie jest wina organizatora, lecz samego wydawnictwa). Poza tym te najbardziej popularne wydawnictwa znajdowały się zbyt blisko siebie. I choć w piątek wydawało się to zaletą (nie trzeba długo szukać), w sobotę stanowiło to już duży problem, gdy ludzie stojący w kolejce po autograf tamowali przejście innym.

Nie jadłam żadnego posiłku w budynku targów - ani w piątek, ani w sobotę, ani w niedzielę - nie mogę się więc wypowiedzieć na temat ich jakości czy ceny. Wtrącę za to trzy grosze  jeśli chodzi o napoje. Owszem, były smaczne i nie kosztowały majątek, ale niestety - na stanowisku było zbyt mało osób i pani przyjmująca zamówienia w pewnym momencie zupełnie się pogubiła. 

Jeżeli chodzi o sobotę - wszystko mogłabym zamknąć w jednym wyrażeniu - masa ludzi. Na targach zjawiłam się gdzieś przed godziną 15 (tak, nie byłam na zjeździe blogerów), nie wiem więc jak sprawa miała się w południe, ale wówczas naprawdę ciężko było zrobić choć krok bez wpadania na innych ludzi. Całe szczęście, że w piątek zaopatrzyłyśmy się w karnet bo nie wiem czy wytrzymałabym stanie w takiej kolejce (której i tak nie ominęłam jeśli chodzi o szatnię).

Miałam w planach cztery spotkania i wszystkie odbyłam. Do domu przywędrowałam więc z autografem pani Anny Mieszkowskiej (której zdjęcia nie udało mi się zrobić, ze względu na tłum wielbicieli Magdaleny Zawadzkiej),  Katarzyny Zyskowskiej-Ignaciak (z którą nawet udało mi się wymienić parę szybkich zdań.Przesympatyczna osoba i niezwykle skromna), Anny Herbich (które również jest prze kochaną osobą) oraz pana Jaume Cabre (do którego kolejka ciągnęła się i ciągnęła przeplatając z tą do pana Cejrowskiego). No i oprócz tego przywiozłam kolejne książki. 

Swoją drogą kilka osób zaczepiło mnie żeby spytać się mnie o moje zdanie na temat powieści Ty jesteś moje imię Nie wiem czy to przypadek czy może kojarzyli moją recenzję (akurat!), ale i tak jestem prze szczęśliwa, że to dzięki MNIE  kolejne osoby poznają tą przepiękną historię. 

Niedziela była już tylko dniem wymiany. Cieszę się, że byłam dużo wcześniej bo kolejka zaczęła się formować jakieś pół godziny przed rozpoczęciem a potem przybrała niewyobrażalne rozmiary. Jak w tamtym roku, tak i w tym przytargałam do domu kolejne 15 pozycji, na które byc może w przeciwnym razie bym się nie zdecydowała i jestem niezwykle zadowolona z tego powodu. Jeżeli chodzi o organizacje, zdecydowanie było więcej miejsca na sali, ale ludzie i tak tłoczyli się wokół stołu a w pewnym momencie zaczęło brakować ciekawych pozycji bo panie nie nadążały z dokładaniem. Całośc mimo wszystko i tak oceniam na plus.

Mimo że targi dopiero się skończyło, już oczekuję tych za rok. Mam nadzieję, że wówczas uda mi się poznać kogoś z Was. Póki co planuję jednak z panną M. wyjazd na targi do Warszawy i zastanawiamy się nad Katowicami (czy ktoś mi może powiedzieć gdzie jesteś jakiś program?). Zostawiam Was z ostatnią już porcją zdjęć i obietnicą stosu z targów i całego października (razem ze zdjęciami autografów.) 

A wy jak wspominacie targi?

(c) Zdjęcie

Targi Książek to teraz temat rzeka. Wszyscy są tak podekscytowani i szczęśliwi, że wreszcie nadszedł 23 października, że chcą się tym entuzjazmem podzielić z całym światem, czemu zresztą się nie dziwię bo sama cieszę się jak głupia. Ale nie samymi targami człowiek żyje. Kraków to duże miasto (czasami wręcz przytłaczająco ogromne), na dodatek bogate w ciekawe miejsca. A jako, że ja mam to niewątpliwe szczęście by mieszkać w nim na co dzień, postanowiłam przy okazji zdradzić Wam kilka moich ulubionych miejsc, które być może okażą się dla Was pomocne przed, po czy choćby w trakcie samych targów. 

Kawa, kawusia, kaweńka

Każdy kto zna mnie choć odrobinę (alby przynajmniej śledzi mój profil na instagramie) wie, że jestem nieuleczalnym kawoholikiem. Potrafię wypić kilka kubków dziennie - mała czarna, z mlekiem, smakowa... Mało która kawa nie  spełnia moich oczekiwań. Oczywiście w Krakowie swoje filie posiadają znane marki takie jak coffee heaven czy starbucks (zresztą, obie z powodzeniem znajdziecie w Galerii Krakowskiej), nieco mniej popularne cinnabon, tchibo i mccafe ale będąc w Krakowie warto spróbować czegoś innego. Jeśli jesteście łasuchami i nie wyobrażacie sobie kawy bez czegoś słodkiego koniecznie wstąpcie do Cupcake corner. Ceny są porównywalne w stosunku do innych lokali, cappuccino i latte serwują pyszne a dodatkowo będziecie mogli posmakować PRZEPYSZNYCH babeczek w przeróżnych smakach - na słono i na słodko. Filie znajdują się na ulicy Michałowskiego 14, Grodzkiej 60 i Brackiej 4, a ze względu na przeuroczy baner raczej trudno je pominąć. Smaczną kawę w przepięknej atmosferze znajdziecie też w kawiarni Nowa Prowincja (Bracka 3-5). Nie jest to duży lokal i nie specjalizuje się tylko w kawach, ale warto tam zajrzeć Tylko jeżeli się zdecydujecie, koniecznie zajmijcie miejsce na piętrze.   Tam jest bardziej klimatycznie.

Ale jeżeli chcecie spróbować najpyszniejszej kawy/czekolady i to za niewielkie pieniądze, postawcie na Karmello. Czekolada z chilli, z wiśnią i hibiskusem, miętowa; kawy na zimn z lodami waniliowymi, moja ukochana mocca, albo po prostu  mały dzbanuszek aromatycznej herbaty... Na samą myśl cieknie mi ślinka. Lokale są dwa, jeden na Placu Wszystkich Świętych 11, drugi (ten mój) na Floriańskiej 40, ale i tak czasami brak wolnych miejsc więc musicie się spieszyć ;)

A! Jeżeli chcecie się napić kawy a za nią nie płacić, to zawsze można postawić na McDonalda.   W tygodniu do 10 a w weekendy nawet o godzinę dłużej serwują kawy za darmo. Prawdziwe wybawienie dla zaspanych studentów.

Napoje bąbelkowe

O ile kawę uwielbiam, o tyle po napoje alkoholowe, mimo wieku, sięgam rzadko, a już za piwem nie przepadam wcale. Jeżeli jednak wychodzę gdzieś ze znajomymi na miasto to przeważnie do Black Gallery (Mikołajska 24). Dobra muzyka, napoje w rozsądnych cenach, no i najlepsza miejscówka w podziemiach na antresoli ;) Panna M. z kolei poleca Dziekanat (Pędzichów 23). A że ja pannie M. ufam czasami bardziej niż sobie to...

A nieco inne "bąbelki", które tak naprawdę z bąbelkami nie mają nic wspólnego, możecie spróbować pijąc słynne ostatnio Bubble tea. Co prawda nie jest to nic nadzwyczajnego, ale warto choć raz spróbować napoju z żelkami zwłaszcza gdy jest się żelkowym amatorem.  No i akurat stoisko buble tea znajduje się (oprócz Galerii Krakowskiej) w pasażu Centrum Handlowego M1, a wiecie - od Targów Książki to praktycznie rzut beretem.

Coś na ząb

Nie wierzę, że w trakcie całego dnia nie będziecie potrzebowali takiego doładowania akumulatorów. Załóżmy, że w takim dniu nie będziecie jednak liczyć kalorii ;) Jeżeli tak jak i ja przepadacie za kuchnią włoską możecie spróbować zawitać do knajpy Mamma mia (Karmelicka 14). Plotka głosi, że to najlepsza taka restauracje w Krakowie, i chyba coś w tym jest. To co nie budzi jednak wątpliwości to fakt, że jest to knajpa bardzo zatłoczona i trudno znaleźć w niej jakieś wolne miejsce ;) Bezpieczniejszą alternatywną może się więc okazać Cyklop (Mikołajska 16). Mogę osobiście poświadczyć za ich   pizzę z kurczakiem i pastę ze szpinakiem. Coś pysznego.

Jeżeli zaś chodzi o nieco mniejsze przekąski, wypróbowałam z panną M. jedzenie z budki przy Rondzie Mogilskim - Papa's burger. Wbrew obawom, jedzenie jest świeże, smaczne i podawane z zachowaniem wszelkiej higieny. To właśnie tam zjadłam najlepsze jak do tej pory wegetariańskie panini, a i panna M. chwaliła swojego burgera (Cheese). Poza tym - obowiązkowo - jeżeli będziecie w Nowej Hucie w okolicy Placu Bieńczyckiego, wypróbujcie ich zapiekanki.  Lokal nie ma jakiejś konkretnej nazwy - zapiekanki z pieca (?) - i raczej nie zachęca do wejścia, ale same zapiekanki są po prostu przepyszne! Zwłaszcza w połączeniu z sosem majonezowym.

*

Moje oczekiwanie sięga zenitu. Nie mogę się doczekać aż jutro (a także w sobotę i niedzielę) będę się przechadzać między  stoiskami i mam nadzieję, że ktoś z Was okaże się nieco bardziej śmiały niż ja i podejdzie się przywitać. Obiecuję że nie ugryzę.  

Zostawiam Was z tymi wszystkimi miejscówkami i moim przeuroczym zdjęciem gdyby ktoś nie pamiętał jak się prezentuje.

Bawcie się dobrze!

Na Targi Książek czekałam od dawna (czyt. gdzieś tak dzień po tym jak skończyły się poprzednie). Miałam tą przyjemność uczestniczyć w dwóch poprzednich edycjach  i wiem jakie wyjątkowe jest to wydarzenie dla każdego mola książkowego. Byłam podekscytowana, podekscytowana i zakręcona efektem czego zdjęć ni ma i nie będzie - będziecie się musieli zadowolić jedynie tym co mam do powiedzenia i zdjęciami moich przepięknych zdobyczy na widok, których oczy same mi się świecą. Mam nadzieję, że wybaczycie ;)

Piątek:

Tak, moją przygodę z Targami Książek w tym roku rozpoczęłam już w piątek. Jako, że jestem rodowitą Krakowiankom nie miałam najmniejszego problemu z tym by trafić na ulicę Centralną, ale śmiem przypuszczać, że tłumy ludzi z siatkami i balonami były doskonałym drogowskazem nawet dla tych, którzy nie mieszkają tutaj na co dzień ;) Jeszcze zanim weszłam do hali nie mogłam nacieszyć oczu stoiskami z różnorodnymi   pozycjami. przepiękne albumy (za 10 zł!), bajki dla dzieci i przecenione niekiedy (choć rzadko) o połowę pozycje były sporą pokusą, ale trzymałam się dzielnie i nic nie zakupiłam (na to przyszła pora dopiero później.

Piątek, jak to piątek nie grzeszy tłumami. Nie naczekałam się w kolejce po bilet, a piękna pogoda sprawiła że nie musiałam również zwiedzać szatni. Zaopatrzona w portfel i dobry humor przemierzałam między względnie pustymi stoiskami i nie nie wiedziałam gdzie mam zatrzymać wzrok. Niestety, ominęło mnie spotkanie  z Kasią Bulicz-Kasprzak, ale i tak byłam prze szczęśliwa. Zwiedziłam większość stanowisk (największe - zdecydowanie Olejusiek), popodziwiałam wystawy (Dreams!) i wydałam pierwsze pieniądze (ekhem!).

Sobota:

Komunikacja Miejska pokazała co potrafi. Wykolejenie na rondzie sprawiło, że zamiast 15 minut podróżowałam prawie godzinę. Na targi wbiegłam zła i zdenerwowana, ale spotkanie z panią Magdaleną Witkiewicz od razu poprawiło mi humor. Autorka jest przemiłą i prze kochaną osobą o czym miała okazje przekonać się również moja mama. Udało nam się wymienić kilka słów (choć nieco później) i od słowa do słowa wydało się, że prowadzę bloga z recenzjami a na dodatek, że pani Witkiewicz go zna! Szok, duma i ekscytacja - wszystko naraz moi drodzy!

W sobotę zdobyłam autograf również od drugiej, niezwykle sympatycznej pisarki - pani Katarzyny Zyskowskiej-Ignaciak, której "Upalne lato Kaliny" niedawno doprowadziło mnie do łez. Spotkania z autorami to zdecydowanie jedno z przyjemniejszych części targów i choćby dla nich warto wziąć udział w tym wydarzeniu.

Sobota rządzi się jednak swoimi prawami Ludzie w tramwaju, ludzie na przystanku, ludzie na dworze, ludzie między stosikami, ludzie w kolejkach po autografy. Jak to trafnie ujął pewien pan - w ten weekend dowiedzieliśmy się ile ludzi może pomieścić taka mała hala. 

Niedziela:

Niedziela miała zostać wykreślona z mojego planu gdyby nie wymiana. Nie można nie skorzystać z takiej okazji! Jeżeli nie wzięliście w niej udziału w tym roku koniecznie spróbujcie w przyszłym. Co prawda trzeba swoje odczekać w kolejce i umieć zawalczyć o swoje przy stolikach, ale warto! Wzięłam ze sobą mamutka i  razem przydźwigałyśmy 10 książek, a wyszłyśmy z 10 nowymi nabytkami które wywołały uśmiech na mojej i mamy twarzy.

Nabytki:

 "Opowieść niewiernej" wynalazłam na stanowisku Olejusiuka za 9,90 zł! i nie mogłam się powstrzymać przed zakupem. Kolejnym piątkowym szaleństwem była "Przysięga krwi" (-20%) w ramach uzupełnienia serii i od dawna wyczekiwany "Zamek z piasku" (-30%).

Reszta powieści to już zakupy środowe. "Milaczek" i "Szkoła żon" zakupiony pod wpływem spotkania z autorką, "Przepis na szczęście" dobrany pod wpływem chwili - 3+1 zobowiązuje moi kochani! "W imię miłości" i "Zatoka o północy" zakupione z racji uwielbienia do autorek. "Pakameria" została dodana gratis razem ze śliczną torbą, którą jednak zobaczycie później.

Wszystkie powieści prócz "Białych trufli" wyglądają jak nowe. A i ta jedna nosi jedynie delikatne ślady użycia. Jestem przeszczęśliwa ;)

Koniec października, a dokładniej dni między 25 a 28, był wyczekiwany przeze mnie z niecierpliwością. Z rosnącym podekscytowaniem odliczałam dni do tego, bądź co bądź, najważniejszego dla każdego mola książkowego wydarzenia. 26 października, uzbrojona w wejściówkę stałam przed wejściem do hali wciąż nie do końca dowierzając, że nareszcie moje oczekiwanie dobiegły końca. Mając wciąż w pamięci zeszłoroczne targi, byłam odrobinę zaskoczona ilością ludzi. Nie mogę jednak narzekać, odrobina wolnego powietrza przy temperaturze panującej na hali była wskazana ;) Zresztą, brak tłumu i ścisku sprzyjał przyglądaniu się promocjom.

Z przykrością muszę jednak stwierdzić, iż moje sokole oko nie wypatrzyło ich dużo. Owszem, na co po niektórych stanowiskach można było otrzymać 25% rabat, ale w większości wypadków obowiązywała normalna cena. Coś tak prowizorycznego jak znikoma ilość promocji  nie mogło jednak zniszczyć mojego entuzjazmu zwłaszcza, że w głowie tworzyłam już listę książek do zdobycia.  Targi opuściłam więc zadowolona i pełna oczekiwań odnośnie kolejnego dnia.

Sobota przywitała nas jednak deszczem. Lało jak z cebra i najchętniej człowiek uzbrojony w kubek gorącej aromatycznej kawy w ogóle nie opuściłby łóżka. Jako, że z cukru jednak nie jestem, a lista sobotnich nazwisk wzywała mnie do siebie, opatulona w zimowy płaszcz i uzbrojona w parasolkę wyruszyłam na podbój Krakowa. Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to kolejka, która praktycznie pochłonęła nas przy wejściu. Jako, że moja kochana M. nie posiadała wejściówki a na dodatek pasowało zostawić płaszcze w szatni żeby  nie dźwigać tego wszystkiego ze sobą, cierpliwie stanęłyśmy na jej szarym końcu. 

Pierwsze spotkanie na którym planowałam się zjawić planowane było na godz. 14. Czasu na zakupy nie było więc dużo. Na szczęście bogatsza o piątkowe zwiedzanie wiedziałam przynajmniej na jakie stanowiska muszę się dostać. Porywana przez tłum jakoś dotarłam do miejsca, w którym królowało wydawnictwo Znak, a następnie (znów niesiona przez ludzi) dobiłam się jakoś do stanowiska Prószyńskiego - co Moi Drodzy, wcale, ale to wcale nie było takie proste.

Pani Iwona Grodzka-Górska, autorka niedawno recenzowanej przeze mnie powieści "W niebie na agrafce" okazała się przemiłą osobą (jak zresztą wszystkie spotkane przeze mnie autorki na targach ;) ). Bogatsza o jeden autograf i wspaniałe doświadczenie, z dziecięcą wręcz energią przedzierałam się przez tłumy z powrotem do sektora B. Mój humor musiał być zresztą zaraźliwy bo nikt, nawet moja kochana siostrzyczka, która pełniła zaszczytną funkcję fotografa, nie powiedział choć słowa skargi.

Na stanowisku wydawnictwa Nasza Księgarnia czekała na mnie miła niespodzianka. Otóż właśnie trwało spotkanie z panią Małgorzatą Gutowską-Adamczyk. Z rumieńcami podekscytowania, nie wiele się zastanawiając zakupiłam najnowszą powieść autorki, a już chwilę później wraz z tłumem rozentuzjazmowanych czytelniczek czekałam w kolejce po autograf. Ależ ja się zestresowałam siedząc na fotelu obok autorki! Moje policzki przybrały kolor dojrzałego pomidorka - a za to, że M. uwieczniła to na zdjęciu, chętnie bym ją zabiła O! Bądź co bądź jestem jej jednak wdzięczna. No bo jak nie uwiecznić tak ważnej chwili na fotografii? 

Po spotkaniu po raz kolejny z trudem przedarłyśmy się wprost do sektora F. Jako, że do przybycia pani Katarzyny Michalak była jeszcze dobra godzina wraz z mamutkiem i moją niezastąpioną M. postanowiłyśmy się uraczyć kubkiem aromatycznej kawy. Trochę się na nią naczekałyśmy (bo nie tylko my wpadłyśmy chyba na ten jakże genialny pomysł), a i miejsca do siedzenia nie było, ale już  pierwszy łyk wynagrodził wszelkie niedogodności, a po wypiciu całości byłyśmy gotowe na kolejną dawkę wrażeń, więc jak najbardziej było warto.

Chwilę się poszwendałyśmy, oglądając przy okazji wystawione czytniki e-booków, a na koniec stanęłyśmy przed stanowiskiem F5. Pani Michalak już tam była o czym dobitnie świadczyła ciągnąca się kolejka. W końcu jednak doczekałam się na moją kolej  na spotkanie. Pani Katarzyna Michalak to naprawdę przesympatyczna osoba! Mimo że wcale nie było mało osób znalazła chwilę na to aby wymienić z każdym choć krótkie zdanie. Moją radość spotęgował fakt, że z tego spotkania wyszłam bogatsza nie tylko o autograf, ale i fragment najnowszej powieści autorki, której premiera wypada w styczniu - "Mistrz".

Podobno moja mina po opuszczeniu targów wyrażała bezgraniczne zadowolenie, które, jak trafnie zauważyła M, znikło gdy zorientowałam się, że nie mam już miejsca na półkach! Czy jestem więc zadowolona z 16 targów? Jak najbardziej! Niech żałuje każdy kto się na nich nie zjawił i opuścił tak ważne wydarzenie. Jestem pewna, że w przyszłym roku także mnie na nich nie zabraknie ; )