Światowy Dzień Książki to szczęśliwy okres dla każdego książkoholika. Korzystajac z promocji doprawdy trudno powstrzymać się przed zakupieniem wymarzonego tytułu, prawda? 

Co szykują dla nas księgarnie i wydawnictwa w tym roku?

"Z okazji Światowego Dnia Książki zapraszamy do skorzystania w okresie od 24 kwietnia do 7 maja z kodu rabatowego o wartości 25 zł. Rabat można uzyskać wpisując podczas składania zamówienia na kwotę minimum 60 zł hasło "czytamy". Przypominamy, że dostawa zamówienia do jednej z ponad 140 księgarni Matras jest ZA DARMO. Rabat mogą otrzymać klienci zalogowani."

*

Dodatkowo każdy kto w weekend skusi się na spacer z krótkim przystankiem w księgarni może liczyć na 25% rabat

"Już od 16 kwietnia we wszystkich Empikach do zakupów powyżej 40 zł dodawana jest wydana przez Empik książka "2012" - zbiór opowiadań pięciu polskich pisarzy: Jacka Dehnela, Małgorzaty Kalicińskiej, Rafała Kosika, Zygmunta Miłoszewskiego i Beaty Pawlikowskiej. Kulminacja promocji przewidziana jest na 23 kwietnia, kiedy to wszyscy autorzy spotkają się z czytelnikami w Empiku Junior w Warszawie (godz. 18.00)."

Akurat tą promocją jestem ogromnie rozczarowana. Szkoda, że empik nie kontynuje tradycji "3 w cenie 2"

Każda osoba, która jest już fanem Jaguara i w dniach 19-27.04.2012 polubi fan page L&L księgarnia internetowa (http://www.facebook.com/​pages/​LL-Ksi%C4%99garnia-internet​owa/128110057271541) będzie mógł zakupić książki "Cień przeznaczenia", "Bestiariusz Stracharza", "Piosenki dla Pauli" w promocji 30% taniej*!

*do ceny promocyjnej należy doliczyć koszt przesyłki za pobraniem 13,00 pln.

Warunek konieczny - zamówienie będzie zrealizowane po założeniu zamówienia na adres: anna.rymarzak@ll.com.pl w temacie wpisując PROMOCJA FACEBOOK w treści:tytuł książki, ilość egzemplarzy, imię i nazwisko + nazwa wyświetlana na Facebooku (jeśli jest inna niż
imię i nazwisko), adres wysyłki, telefon.

Jak przez cały rok zresztą, Weltbild oferuje swoim klientom różnorodną ofertę tematyczną. Tym razem można skorzystac z promocji do 30% taniej na bestsellerry Świata Książki zarówno w klasycznej formie, jak i audiobooka. Oferta znajduje się tutaj

"Biblioteka im. Eduarda Mendozy Instytutu Cervantesa w Krakowie (ul. Kanonicza 12) zaprasza do wspólnej lektury Don Kichota. Dla osób, które przyjdą do Biblioteki 23 kwietnia od 12.00 do 18.00 i przeczytają na głos ulubiony fragment dzieła, organizatorzy przygotowali prezenty w postaci książek i róż."

Program Empiku: "Program obejmie prowadzony przez Rafała Dąbrowskiego kurs szybkiego czytania "500 słów na minutę" (środa, godz. 17), spotkania z: autorką i tłumaczką książek dla najmłodszych Barbarą Gawryluk (czwartek, godz. 17), a w przyszłym tygodniu także ze znaną z licznych sukcesów kulinarno-wydawniczych siostrą Anastazją (13 kwietnia, godz. 16), od 21 lat piszącym o samochodach Piotrem R. Frankowskim (14 kwietnia, godz. 17), autorką książek kucharskich dla dzieci Joanną Krzyżanek (15 kwietnia, godz. 12), jak również wiele innych atrakcji."

TYTUŁ: Dom kości
TYTUŁ ORYGINAŁU: House of bones
AUTOR:  Graham Masterton

WYDAWNICTWO: Replika

Graham Masterton to popularny angielski pisarz, autor horrorów, thrillerów, powieści historyczno-obyczajowych, poradników seksuologicznych oraz zbiorów opowiadań. Zadebiutował na początku lat siedemdziesiątych powieścią "Monitou", która już kilka dni po premierze stała się bestsellerem i która znalazła swoje odzwierciedlenie na ekranie. Książki Mastertona wciąż otrzymują liczne, znaczące wyróżnienia zarówno w Europie jak i USA. Autor bardzo lubi Polskę i często ją odwiedza.

John to młody, wkraczający w życie chłopak. Mimo iż jego największym marzeniem jest zostanie gwiazdą rocka, sytuacja rodzinna sprawia, że rozpoczyna pracę w agencji nieruchomości należącej do pana Vane'a. Właściciel to dziwny, tajemniczy, skrywający mroczny i niebezpieczny sekret mężczyzna, który budzi lęk wśród swoich pracowników. John szybko odkrywa, że pan Vane prowadzi  specjalną listę domów, których sprzedażą zajmować może się tylko on sam. To jednak nie koniec podejrzanych sytuacji, które rozgrywają się wokół jego osoby. Okazuje się bowiem, że ludzie odwiedzający owe domy znikają w tajemniczych okolicznościach i nigdy już nie wracają.

Tymczasem w jednym z budynków ekipa remontowa natrafia na dziesiątki ludzkich szkieletów ukrytych w ścianach. Sposób w jaki się tam znalazły stanowi tajemnicę nie tylko dla miejscowych służb porządkowych. Nieświadomy czającego się w koło zagrożenia John postanawia za wszelką cenę odkryć prawdę. Wraz z grupką przyjaciół wkrótce odkrywa przerażającą tajemnicę, którą kryją ściany. Rozpętuje się koszmar o jakim nawet nie śnili.

Każdy dom kryje jakąś tajemnicę. Ściany stają się bowiem mimowolnym świadkiem rozgrywających się wewnątrz wydarzeń. Gdyby tylko potrafiły mówić, mogłyby opowiedzieć niezliczoną ilość historii. Jedne z nich tyczyłyby się miłości tak wielkiej, że trudno byłoby je ubrać w słowa, inne stanowiłyby dowód narodzin i śmierci kolejnych pokoleń. Z pewnością znalazłyby się jednak i takie historie, o których nie mówi się na głos. Historie tragedii - zbrodni tak wielkich, że budzą one krew w żyłach. Z właśnie takimi opowieściami stykamy się w powieści pana Grahama Mastertona.

"Dom kości" to przede wszystkim ciekawa, oryginalna fabuła. Graham Masterton wprowadza nas w świat, który zdumiewa. W rzeczywistość, która nas otacza i, którą, wydawać by się mogło, dobrze znamy, wprowadza elementy wierzeń druidów, magię a także tajemnicze, budzące lęk stwory. Ten znany a równocześnie obcy świat intryguje i sprawia, że lekturę czyta się z niekłamaną satysfakcją. Zwłaszcza, że pan Masterton zadbał o tajemniczą i budzącą grozę atmosferę. Mimo iż na kartach powieści stykamy się jedynie z jednym, głównym wątkiem autor nie pozostawia czytelnikowi miejsca na nudę. Akcja rozkręca się i pędzi niezwykle szybko aż do ostatniej strony. O dziwo! to właśnie ten aspekt powieści najbardziej mnie irytował. Autor pozostawia nam zdecydowanie za mało czasu na "wkręcenie się w fabułę" czy rozkoszowanie atmosferą.

Niewątpliwym minusem powieści są również bohaterowie. Owszem, z nie jaką ulgą przyjęłam fakt, iż są to zwykli, pozbawieni nadnaturalnych zdolności a nawet przeciętni ludzie jednak w tym wypadku to nie wystarczyło. Postacie są bezbarwne i jakby płaskie. Nie tylko nie wyróżniają się z tła, ale wręcz je stanowią. Na całe szczęście autor zdecydował się na zastosowanie narracji trzecioosobowej. Prosty, zwięzły język.; krótkie, dodające dynamizmu zdania i oczywiście ciekawa fabuła, o której już wspominałam, przynajmniej w większości rekompensują niedociągnięcia w kwestii kreacji bohaterów.

Ciekawym urozmaiceniem są również umieszczone na końcu powieści opowiadania. Trzy krótkie historie pozwalają nam dłużej delektować się pomysłowością autora i jego umiejętnością budowania atmosfery. Nie dorównują one może głównej historii, ale nie da się zaprzeczyć, że posiadają spory potencjał. Na szczególną uwagę zasługuje pierwsze opowiadanie - "Szara Madonna". W krótkiej, kilkustronnej historii autor zdołał wykreować ciekawe postacie i przekazać pewną istotną prawdę - za każdy błąd przyjdzie nam kiedyś zapłacić.

"Dom kości" to zadziwiająco prawdziwa opowieść o tym jak łatwo jest zatracić człowieczeństwo w pogoni za pieniędzmi i władzą. Największą wadą powieści bezwątpienia pozostają bohaterowie. Wielbiciele ciekawych, pełnych życia postaci mogą srodze się zawieść. W swojej powieści Graham Masterton skupił się głównie na tym by zbudować odpowiednią atmosferę i przyprawić czytelnika o gęsią skórę, spychając owe portrety na dalszy plan. Żeby jednak oddać sprawiedliwość należy dodać, że autor doskonale zdaje sobie sprawę z tego jak budować napięcie i zdynamizować powieść. Swoje pierwsze spotkanie z twórczością angielskiego pisarza, mimo drobnych nieporozumień, uważam za udane i z pewnością sięgnę jeszcze kiedyś po któryś z jego utworów.

Ocena: 6,5/10

TYTUŁ: Nieśmiertelność zabije nas wszystkich
TYTUŁ ORYGINAŁU: The Postmortal
AUTOR: Drew Magary

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

Drew Magary to amerykański pisarz, bloger sportowy, a także dziennikarz. Jego publikacje ukazywały się na łamach takich magazynów jak choćby „Maxima”, „GQ”, „Playboya”, „New York Magazine”, „Rolling Stone’a” i „Penthouse’a”. Przez pewien okres czasu współpracował z Comedy Central i ESPN. Zadebiutował w 2008 roku książką „Men with Balls”, a trzy lata później wydał debiutancką powieść – „Nieśmiertelność zabije nas wszystkich”. Wraz z żoną i dziećmi mieszka w stanie Maryland.

Kiedy w 2019 roku zostaje odkryty lek na nieśmiertelność, nikt tak naprawdę nie jest jeszcze gotowy na jego działanie. Mimo iż zostaje on surowy zakazany przez rząd, lękający się przyszłości i oddający kult wiecznej młodości ludzie poddają się działaniu specyfikowi. Ogarniającej ludzkość euforii nie jest w stanie zagłuszyć nawet fakt, iż lek wcale nie czyni człowieka nieśmiertelnym, a jedynie zatrzymuje ich proces starzenia się. Wciąż można zginąć pod kołami ciężarówki albo zwyczajnie umrzeć na raka płuc czy wątroby. 

Przeciętny prawnik John Farrel dostaje od swego klienta namiar na lekarza, który wbrew obowiązującym przepisom aplikuje chętnym pożądany specyfik. Po wstępnej wizycie i dwutygodniowym okresie spędzonym na ponownym rozważeniu sprawy, John staje się wiecznym dwudziestodziewięciolatkiem. Początkowa euforia wkrótce zostaje zakłócona przez otaczającą mężczyznę rzeczywistość. Ludzie buntują się przeciwko ograniczonemu dostępowi do lekarstwa, a także istnieniu remedium na starość. John staje się naocznym świadkiem ataku terrorystycznego, w którym ginie jego najlepsza przyjaciółka, sam zostaje zresztą ofiarą jednej z grup przeciwnych rozpowszechnianiu lekarstwa. To jednak tylko nieliczne z konsekwencji, które przyniósł ze sobą lek. Losy John i świata rozgrywające się na przestrzeni sześćdziesięciu lat poznajemy dzięki  zapiskom w WESPie – bezprzewodowym komunikatorze sieciowym.

Śmierć stanowi jedyny pewny punkt naszego istnienia. Już od czasów dzieciństwa powoli przygotujemy się do tego, że nasze życie zmierza do nieuchronnego końca. Nic nie jest w stanie zatrzymać czasu, ani tym bardziej zmian, które następują na przełomie lat. Spoglądając co rano w lustro, znajdujemy kolejne oznaki naszego przemijania, dowody na to, że mimo podjętej walki - nasz organizm przegrał z przemijaniem. Co by się jednak stało gdyby dano nam możliwość zatrzymania owego procesu? Jak zachowalibyśmy się w sytuacji, w której los podarowałby nam szanse na dłuższe życie?

Drew Magary opisując przyszłość kreśli przed nami obraz znacznie odbiegający od tych, do których przyzwyczaili nas już inni autorzy. W jego wizji rzeczywistość wcale nie różni się tak bardzo od tej, która otacza nas obecnie. Ziemia wcale nie została zaatakowane przez inwazję kosmitów. Roboty, komputery czy inne nowinki technologiczne wciąż nie wykonują za nas obowiązków. A choroba nowotworowa nadal może pozbawić nas naszych marzeń, nadziei i przyszłości. Drew Magary ochronił ludzi przed wrogiem z odległych galaktyk, wojną czy epidemią która pokonałaby całą populację, nie udało mu się jednak ochronić ich przed nimi samymi. 

Człowiek uległ rozwojowi tak naprawdę jednak jego portret jest zatrważająco bliski do tego, z którym stykamy się we współczesnej rzeczywistości. Amerykański autor podkreślił ludzkie wady by stały się wyraźne dla mniej spostrzegawczego czytelnika, tak naprawdę jednak możemy je z łatwością zaobserwować już teraz. Drew Magary doskonale oddał ludzką krótkowzroczność, egoizm i ślepe dążenie ku własnej przyjemności i wygody, a także coraz mniejszy szacunek do jednostki.  I to właśnie daje najwięcej do myślenia w trakcie lektury.

"Nieśmiertelność zabije nas wszystkich" porusza o wiele więcej ważnych tematów. Wizja wiecznego życia u boku jednej i tej samej osoby przeraża ludzkość. Coraz więcej osób decyduje się na małżeństwa cykliczne, które niczym żywność z czasem straci termin ważności. Miłość jako pragnienie spędzenia wieczności u boku drugiej osoby i uczynienie jej szczęśliwym, traci racje bytu. Również Bóg zostaje zepchnięty na dalszy tor życia człowieka. Pierwiastek nieśmiertelności sprawił, że zniknęła resztka respektu ludzkości do owego Absolutu.

Forma swego rodzaju pamiętnika przetykana dodatkowo materiałami prasowymi czy artykułami z internetu sprawia, że historia nabiera przerażającej realności. Dodatkowym atutem bez wątpienia jest również język jakim posługuje się Drew Magary. Bogaty, a równocześnie zwięzły i dynamiczny doskonale oddaje sposób wysławiania się człowieka z średniej klasy społecznej - inteligentnego, pewnego siebie, a równocześnie wciąż posiadającego w sobie pierwiastek dawnego ja. 

"Nieśmiertelność zabije nas wszystkich" to historia, która roztacza przed nami przerażającą wizję przyszłości. Drew Magary w swojej debiutanckiej powieści kreśli boleśnie prawdziwy portret ludzkości. Amerykański pisarz zachwyca nie tylko ciekawym językiem, bogatą w zwroty akcji fabułą, ale także doskonałą oprawą graficzną. Jest to naprawdę genialny debiut literacki, który każdemu czytelnikowi zapewni kilka godzin doskonałej rozrywki, a równocześnie zmusi do innego spojrzenia na świat. Z niekłamaną przyjemnością będę obserwować dalszą drogę literacką autora tym czasem Was zachęcam do lektury.

Ocena: 8,5/10

"Szlachetność to wspaniała idea. Ale kiedy staje się przed wyborem; życie lub śmierć, nie ma czasu na rozważania o szlachetności."

Za lekturę niezmiernie dziękuję wyd. Prószyński i S-ka

TYTUŁ: Siła trucizny
TYTUŁ ORYGINAŁU: Poison study
AUTOR: Maria V. Snyder

WYDAWNICTWO: Mira

Maria V. Snyder to początkująca autorka, która urodziła się i wychowała w Filadelfii. Ukończyła studia z dziedziny meteorologii, jednak podjęta w zawodzie praca nie przynosiła jej satysfakcji, efektem czego zajęła się pisaniem. Tworzenie świata fantasy, w którym sama ma wpływ na pogodę, jak twierdzi autorka, stanowi o wiele większą przyjemność. Początkowo Snyder pisywała jedynie artykuły do gazet czy  magazynów, z czasem zaczęła się jednak skupiać na powieściach. Zadebiutowała w 2005 roku książką "Siła trucizny", za którą zresztą rok później otrzymała prestiżową nagrodę. W wolnej chwili Snyder uprawia sport - ma nawet brązowy pas w karate; gra na wiolonczeli a także dużo podróżuje.

Yelena wie, że musi zginąć. Świat w którym żyje rządzi się swoimi własnymi, niepodważalnymi prawami. Odkąd obalono króla Iksji, obowiązuje zasada oko za oko, ząb za ząb.  Zabiłeś człowieka? Ty również musisz ponieść śmierć. Nikogo nie obchodzą okoliczności w jakich dokonano zbrodni, nie istotne są zbędne detale czy czcze wyjaśnienia, a już zwłaszcza nie wtedy, gdy ofiarą zbrodni jest syn jednego z wpływowych obywateli społeczności. Przebywając w zatęchłym, przesiąkniętym fetorem więzieniu Yelena właściwie zdołała sie już pogoić z czekającym ją losem. Zawiśnięcie za morderstwo syna Brazella jawi się dla niej jako ukojenie bólu i jedyna droga ku wolności. 

Niespodziewanie jednak wyrok śmierci zostaje odroczony. Yelena ma zostać przeniesiona na zamek komendanta, gdzie podejmie się pracy jako testerka żywności. Śmierć może nadejść w każdej chwili; podczas skromnego śniadania, oficjalnego obiadu czy hucznej fety. Życie Yeleny pozbawione jest wartości. Dziewczyna, którą oskarżono o morderstwo, stanowi jedynie pionek w niekończącej się grze o władze. Nie brak zresztą ludzi, którzy najchętniej widzieliby Yelenę martwą. Dziewczyna musi uciekać przed żołnierzami podlegającymi Brazellowi, który nie zamierza spocząć dopóki nie zemści się za śmierć swojego syna, a także samą sobą. Nieoczekiwanie bowiem Yelena dowiaduje się, że obdarzona jest potężną, magiczną mocą - mocą, która  jest surowo karana i która niekontrolowana może zakłócić porządek  świata.

Śmierć spotka kiedyś każdego z nas. Niewiadomo kiedy nadejdzie, ani w jaki sposób pozbawi nas życia, niepodwarzalny jest jednak fakt iż przyjdzie taki czas, gdy będziemy zmuszeni spojrzeć jej prosto w oczy. Yelena zdaje sobie z tego sprawę aż nazbyt boleśnie. Widmo rychłego spotkania ze śmiercią nawiedza ją codziennie podczas nawet najprostszych czynności. Każdy jej kęs poprzedza próba wyłapania zapachu trucizny, każdy krok - dokładne zlokalizowanie potencjalnego wroga. Yelena została brutalnie pozbawiona przynajmniej pozornego poczucia bezpieczeństwa. Owa kradzież pozostawiła po sobie palącą bólem pustke, mimo to główna bohaterka z podniesioną głową brnie do przodu, zaślepiona wizją lepszego jutra. Autorka obdarzyła swoją postać ogromną siłą i ta siła bije od niej niemal na każdej stronie powieści. Yelena wyróżnia się pośród tłumu bezbarwnych, szarych postaci, które ostatnio wiodą prym w literaturze młodzieżowej. Wcale nie oczekuje księcia na białym koniu, kiedy trzeba potrafi stanąć twarzą w twarz ze swoim wrogiem i zawalczyć o swoje życie.

Nie tylko jednak postać Yeleny zasługuje na uwagę. Pani Maria V. Snyder kreując swoich bohaterów żaden nie był ani w pełni biały, ani czarny. Ubierając ich w przeróżne odcienie szarości, aż do samego końca utrzymuje nas w niepewności, którego z nich można nazwać przyjacielem a którego wrogiem. Wraz z Yeleną wielokrotnie dokonujemy błędnych sądów. Nie jestem w stanie zliczyć ile razy w trakcie lektury rozczarowały mnie skazy na pozornie "białych postaciach" czy zaskoczyła ta lepsza strona bohaterów, których zdąrzyłam spisać dawno na straty. Jestem pewna, że autorka wciąż nie skończyła swojej gry i w kolejnych częściach trylogi jeszcze wielokrotnie nas zaskoczy.

Atutem powieści jest nieatpliwie świat, który wykreowała autorka. Co prawda ubolewam nieco nad faktem, iż nie podzieliła sie z nami dogłębniejszym  opisem owej rzeczywistości, ale daje mi to nadzieję na przyszłość. Nawet w pierwszym tomie dostrzegamy jednak potencjał świata Iksji. Intrygi, zdrady, tyrania, rządza władzy, która często niesie ze sobą przelaną krew; wszystko to stanowi codzienność mieszkańców wykreowanego przez Snyder świata. Ci pochodzący z niższego szczebla społeczności traktowani są niczym szczury - niepotrzebni, nieposiadający własnego zdania. Zresztą pozostała część mieszkańców również nie ma łatwego życia. Zmuszeni do noszenia uniformów odpowiadających danemu Dystryktutowi, do spełniania rządzań władców nawet gdy te kłócą się z ich własnymi przekonaniami i do poświęcenia własnego życia w imię osoby której podlegają. 

Narracja, z którą stykamy się w trakcie lektury jest pierwszoosobowa, poprowadzona z punktu widzenia Yeleny, co bardzo mnie ucieszyła jako, że, jak pewnie większość z Was zdążyła zauważyć, owa bohaterka zasłużyła sobie na moją sympatię. Język jakim posługuje się pani Snyder jest charakterystyczy dla literatury młodzieżowej. Autorka zachowuje odpowiednie proporcje między dialogami i akcją, a opisami wykreowanej przez siebie rzeczywistości, nie stosuje trudniejszych wyrażeń czy niepotrzebnych upiększeń. Powieść czyta sie szybko z niekłamaną przyjemnością czemu sprzyja ciekawa fabuła. Amerykańska autorka unika wątku romantycznego, choć on również z czasem się pojawia. Głównie skupia się na akcji wplatając w nią jednak odrobinę magii.

"Siła trucizny" to powieść o niezwykłej sile, odwadze i determinacji w dążeniu do wolności. Pierwsza część Trylogi "Twierdzy magów" wyróżnia sie spośród podobnych gatunkowo tytułów spójną, intrygującą fabułą, doskonale wykreowaną główną bohaterką, a także lekkim, ale ciekawym językiem. Pani Snyder udowadnia nam, że w dobie, której rynkiem wydawniczym rządzą wampiry i wilkołaki zostało jeszcze miejsce również i dla innych tytułów z pogranicza fantastyki. Z niecierpliwością wyczekuję tomu drugiego tymczasem Was serdecznie zachęcam do lektury.

Ocena: 10/10 

Twierdza magów:

Siła trucizny | Dotyk magii | Prawda ognia

Za lekturę dziękuję wydawnictwu Mira

Od kiedy tylko sięgam pamięcią nie rozumiałam szumu, który wiąże się ze świętami Wielkanocnymi. Mimo niezaprzeczalnych zalet owego okresu, pozostawałam "wierna Bożemu Narodzeniu". Jako totalne beztalencie plastyczne nigdy nie potrafiłam pokolorować pisanek w sposób, który by mnie usatysfakcjonował; nie potrafię znaleźć swojego miejsca w kuchni a gdyby tego było mało - żywię niechęć do tradycyjnej potrawy wielkanocnej jaką bez wątpienia jest żurek. Z każdym kolejnym rokiem powoli, powolutku przekonuję się jednak do owego święta. Bo czy może byc coś piękniejszego od święcenia koszyczka, krzątaniny przy niedzielnym, wielkanocnym śniadaniu czy skrupulatnym unikaniu wodnych bomb w trakcie dyngusa?

Odbiegając jednak od moich awersji;

*

http://swiatdziecinstwa.matras.pl/

Marzec, jak do tej pory, okazał się miesiącem najbardziej owocnym w przeczytane i zrecenzowane książki. Cieszy mnie to tym bardziej, iż miesiąc ten nie obfitował w dni wolne od szkoły czy obowiązków. Powoli wychodzimy na prostą ;). Jeżeli chodzi o życie prywatne marzec przyniósł ze sobą sporo zmian, a wśród nich dodatkową osobistość w moich skromnych progach. Toby żyje swoim własnym życiem czerpiąc satysfakcję z gryzienia moich włosów i wszystkiego co akurat nawinie mu się pod zęby. Nienawidzi, kiedy nikt nie zwraca na niego uwagi i reaguje natychmmiastowym napadem szczekania. Poza tym jednak, kiedy czasem popatrzy ci prosto w oczy czujesz się tak jakby powierzał w twoje ręce całe swoje życie, obdarzając cię tym samym bezgranicznym zaufaniem. Czy można go nie kochać?

Ilość przeczytanych książek: 11 I nie, wśród nich wciąż nie znalazł się "Potop"
Ilość zrecenzowanych książek: 7 Co prawda to tylko jedna recenzja więcej niż ostatnio, ale zawsze to progres. Poza tym kolejna jest już gotowa ;)

Najlepsza książka: Las zębów i rąk - Carrie Ryan, Siła trucizny - Maria V. Snyder oraz Wśród ukrytych. Wśród oszustów - Margaret Peterson Haddix

Największe rozczarowanie: - Najsłabszą pozycją z pewnością był Martwy i nieobecny - Charlaine Harris mimo to nie nazwałabym tego tytułu rozczarowaniem
Wyzwanie "z półki": 1
Wyzwanie "czytam Kingiem": -
Wyzwanie "wyciągnięte z półki życie"; - Era wyzwań rozpocznie się na dobre dopiero w czasie wakacji ;)

Rozpoczęte współprace: -