ŹRÓDŁO

Zawsze wydawało mi się, że z wszystkich miesięcy grudzień ma nam najwięcej do zaoferowania i dlatego, mimo mego "ciepłolubstwa", darzyłam go ogromnym sentymentem. W tym roku nic się nie zmieniło. Chociaż zarówno mikołajki jak i święta straciły nieco z wiekiem na swej niezwykłości, wciąż potrafią wprawić mnie w lepszy nastrój i oderwać chociaż na chwilkę od codziennych trosk i zmartwień. W tym roku grudzień zrobił mi jednak jeszcze jeden prezent, mianowicie zaskakująco dobre lektury, o których pewnie jeszcze co nieco ode mnie usłyszycie;)

RECENZJE:

• Nieczysta, Megan Hart ★★★½
• 1Q84 t. 1, Haruki Murakami ★★★★
• Gorączka 1, Dee Shulman ★★★
• Cud chłopak, R. J. Palacio ★★★★★
• Mroczne umysły, Alexandra Bracken ★★★★★
• Dom na placu Waszyngtona, Henry James ★★★½

POSTY:

A jak tam Was czytelniczy grudzień? Udało się Wam spełnić tegoroczne postanowienia?

 FACEBOOK | INSTAGRAM | TWITTER  

O ile wszystko pójdzie dobrze z planem, a mam nadzieję, że tak właśnie będzie, w najbliższym czasie czeka naw prawdziwy wysyp postów związanych mniej czy też bardziej z końcem roku 2014. Zanim jednak zajmiemy się jego podsumowaniem i przedstawianiem noworocznych książkowych postanowień (czy też bardziej - wyzwań), chciałabym Wam zaprezentować książki, które w grudniu (czy też pod koniec listopada) zawędrowały do mojego domu. Wyjątkowo, chyba po raz pierwszy, nie są to jednak tylko i wyłącznie moje zdobycze.  Tym razem pozycji nie jest tak dużo jak miało to miejsce w październikowym stosie, ale każda z nich cieszy mnie ogromnie, a jak wiadomo nie liczy się tylko ilość, ale przede wszystkim jakość. Zresztą, przekonajcie się sami co też trafiło na moje półki w ostatnim miesiącu 2014 roku.

Ziołowy zakątek jest pozycją Panną M. Kosmetyki są jej osobistym, małym uzależnieniem a ja, jako cudowna siostra i bardzo dobry Aniołek, postanowiłam, że książka z recepturami na naturalne, domowe kosmetyki (na dodatek tak cudnie wydana!)   będzie stanowić idealny prezent pod choinkę. Kolejnym tytułem Panny M. jest również Żyj zdrowo i aktywnie z Anną Lewandowską (tym razem prezent od Mikołaja, upolowany jeszcze na Targach Książki w Krakowie). No i ostatni tytuł z gatunku non-fiction - Radzka radzi: Tobie dobrze w tym! Mikołajkowy prezent ode mnie i Panny M. dla nas samych. Od dawna czaiłyśmy się na tą pozycją,a  promocja na answear.com przyspieszyła to co nieuniknione ;) Miniaturzystka to finalny egzemplarz od wydawnictwa Literackiego. Swego czasu już o niej mówiłam więc nie będę się powtarzać. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji czytać -  serdecznie polecam! Córka piekarza, Ostatni list od kochanka oraz Rozważna i romantyczna to egzemplarze od wydawnictwa Świat Książki. Pierwszy tytuł miałam już okazję czytać i już teraz zdradzę Wam, że jest cudowny, a powieść Jane Austen powolutku sobie smakuję.  Ostatnie egzemplarze recenzenckie to te od grupy wydawniczej Foksal czyli Kruche więzi oraz Kwestja krwi (czyli dalsza faza na kryminały i thrillery). No a Duma i uprzedzenie oraz Cząstka ciebie to już wymarzone tytuły znalezione pod choinką. Ktoś tu wiedział co tygryski lubią najbardziej. I  na samiuteńki koniec mój debiutowy zakup na arosie - Zaginiona dziewczyna którą pożeram obecnie, ale którą skończę prawdopodobnie dopiero w nowym roku

A teraz pytanie do Was - czy znaleźliście wśród moich zdobyczy coś dla siebie? No i czy i Wam Mikołaj/Aniołek/Gwiazdor zostawił coś pod choinką?

 FACEBOOK | INSTAGRAM | TWITTER 

Niestety, nie należę do tego grona czytelników, którzy chętnie dla własnej przyjemności sięgają po klasyki literatury. Nie chodzi nawet o to, że nie przypadają mi one do  gustu! Po prostu ich lektura, w porównaniu do innych tytułów, zajmuje mi niemiłosiernie dużo czasu. "Dom na placu Waszyngtona" należy jednak do stosunkowo krótkich pozycji, poza tym spotyka się raczej z pozytywnym odbiorem. Doszłam wiec do wniosku, że to doskonały tytuł do rozpoczęcia swej przygody z prozą Henry'ego Jamesa. 

Katarzyna to młoda, stateczna dama, spędzająca większość wolnego czasu w domu na placu Waszyngtona w boku swej ciotki. Jako jedyna córka Doktora znajduje się w posiadaniu niewielkiego majątku, stanowi więc dosyć smaczny kąsek dla łowców posagu - przynajmniej w teorii. Aż do momentu pojawienia się tajemniczego Maurycego, Katarzyna nie posiada żadnego poważnego adoratora. Być może również dlatego zainteresowanie mężczyzny tak bardzo imponuje Katarzynie. Maurycy zdobywa serce nie tylko młodej damy, lecz także jej ciotki. Sęk w tym, że mężczyzna nie zyskuje jednak aprobaty Doktora. Przekonany o nieczystych zamiarach kawalera, silnie przeciwstawia się rodzącemu się związkowi. Katarzyna, przywykła do tego by słuchać ojca, czuje się rozdarta. Czy w końcu podąży za głosem serca? I czy Maurycy naprawdę żywi do niej szczere uczucia?

Henry James osadza swoją historię w realiach XIX-wiecznego Nowego Jorku. i już samo to wydaje się doprawdy fascynujące. Tyle, że niestety nie poświęca należytej uwagi na ich opisanie.  Większość wydarzeń rozgrywa się a to na towarzyskich spotkaniach socjety, a to w domu na placu Waszyngtona. , pomijając niemal zupełnie topografię miasta. Owszem, powieść jest krótka, ale nie zaszkodziłoby choć powierzchowne nakreślenie okolic. 

To co udaje się za to oddać doskonale autorowi, to sytuacja kobiety  w XIX wieku. Mimo że nic nie zostaje wspomniane wprost, gdzieś między wersami powstaje prawdziwy obraz - kobiety zależnej od mężczyzny, często nieposiadającej własnego majątku  i nauczonej od dziecka ślepego posłuszeństwa. To ciekawe, że, biorąc pod uwagę fakt, że właśnie tak rysowała się sytuacja kobiet, w innych powieściach XIX-wiecznych bohaterkami często czyni się kobiety mądra, zadziorne i broniące swoich racji.

Interesujący wydaje się również sposób narracji. Historię opowiada bowiem sam autor, czyniąc z siebie niejako bohatera opowieści -  znajomego Doktora Slopera. Hanry James posiada niewątpliwie zdolność obserwacji ludzi i ukazywania ich psychiki na łamach opowieści, przez co "Dom na placu Waszyngtona", koniec końców, wydaje się bardziej powieścią psychologiczną niż zwykłą opowiastką o miłości.

Czytelnik, w przeciwieństwie do bohaterów, niemal od samego początku zna pobudki postaci. Wie jaki plan ma doktor Sloper, co knuje ciotka i wreszcie niekiedy dostrzega nawet przebłyski prawdziwej twarzy Maurycego. I choć niektórzy mogą to uznać za wadę, wydaje mi się, że taki zabieg zyskuje wraz z rozwojem fabuły.

Po lekturze "Dom na placu Waszyngtona" mam mieszane uczucia. Henry James niewątpliwie posiada talent słowa, ale i wnikliwość gdy idzie o ludzką osobowość. "Dom na placu Waszyngtona" to doskonałą powieść psychologiczna - ukazująca nie tylko relacje damsko-męskie lecz także te między ojcem a córką. Nie potrafię jednak zrozumieć dlaczego pan James nie wykorzystał takiej szansy by przedstawić XIX-wieczny Nowy Jork. No i nic nie poradzę na to, że po prostu nie potrafiłam utożsamić się z Katarzyną. Czy więc polecam? Raczej tak, choć pohamowałabym raczej zbyt wysokie wymagania względem tej pozycji.  

★★★½

FACEBOOK | INSTAGRAM | TWITTER 

ŹRÓDŁO

(c) tumblr

Chociaż każdy mól książkowy chyba się ze mną zgodzi, że książka jest najlepszym prezentem jaki można otrzymać, nie zawsze jest to możliwe. Czasami znajomi czy też bliscy wzbraniają się przed kupnem kolejnego książkowego prezentu bo a) boją się, że natrafią na tytuł, który ten ktoś już posiada b)  uważają, że i tak ma ich za dużo i nawet wszystkich jeszcze nie przeczytał (choć to wredny argument, trudno mu odmówić logiki) Przychodzę więc do Was dzisiaj z listą nieksiążkowych pomysłów na prezent, które zadowolić powinny każdego mola książkowego. Zaczynamy!

1. Obraz złożony ze słów (najlepiej ulubionej powieści)

Kiedy po raz pierwszy natrafiłam na stronę spinelessclassics.net, dostałam oczopląsu i ślinotoku. Równocześnie. Trudno mi wytłumaczyć zamysł tego projektu, ale się postaram, a wy pooglądajcie sobie przykłady. Powieść - w większości klasyki - zostaje umieszczona w całości na jednej stronie, zdania zostają jednak ułożone w taki sposób by utworzyć jakiś obraz związany z tematyką owej historii. Marzę o tym by kiedyś powiesić na ścianie taki obraz - chociaż chyba nie wiedziałabym co wybrać - "Dumę i uprzedzenie", "Harry'ego Pottera" czy jeszcze coś innego.

2. Szalik z wydrukowanym tekstem powieści

Zamysł podobny do tego z obrazem, z tym, że tekst powieści zostaje umieszczony na materiale szalika. Coś pięknego - związanego z naszą pasją, ale równocześnie przydatnego. Gdybym ja dostała taki prezent pod choinkę chodziłabym w nim non stop - nie ważne - jesień, zima, wiosna(a i w zimne, letnie wieczory by się przydał!). Wybór chyba trochę mniejszy niż w przypadku obrazów, ale i tak każdy powinien znaleźć coś dla siebie.

3. Okładka materiałowa

Niestety, książki wrzucone do torby czy też plecaka często ulegają zniszczeniu. Zresztą, nawet w domu nie są bezpieczne (ach! te złote litery, które zamazują się pod wpływem dotyku!). Co prawda można zaopatrzyć się w zwykłą, plastikową okładkę a'la na zeszyt (ja tak zawsze robię!), ale taka materiałowa znacznie lepiej się prezentuje - no, i jest też bardziej wytrzymała!

4. Torba płócienna

Torba płócienna to idealne rozwiązanie na cieplejsze miesiące (bo do grubej, zimowej puchówki prezentuje się raczej średnio) a taka związana z książkowym uzależnieniem to już coś wspaniałego. W internecie jest zaskakujący wybór - białe, czarne i kremowe; z nadrukiem i napisem; gotowe wzory i takie robione na zamówienie. Każdy znajdzie coś dla siebie (no, może mężczyzną będzie nieco trudniej)

5. Bluza/koszulka

Skoro mowa o nadrukach, warto też wspomnieć o wszelakiego rodzaju bluzach czy koszulkach. Często kupuję bliskim tzw. przydatne prezenty, a ten z pewnością się do takich zalicza. Wybór jest naprawdę przeogromny i elastyczny jeśli chodzi o przedział cenowy. Warto jednak najpierw dowiedzieć się z jakiego materiału została wykonana koszulka żeby przy pierwszym praniu nie uległa zniszczeniu.

6. Zakładka

Nie kręćcie nosem! Nie mówię o zwykłej, tekturowej zakładce, ale o czymś ekstra ;D Rynek wychodzi nam teraz naprzeciw i możemy wybierać - do wyboru do koloru. Zakładki materiałowe i metalowe; z frędzelkami i na gumce; a nawet spersonalizowane. Zakładka może stanowić fajny prezent, albo dodatek do niego (np. włożona do książki, tak tylko mówię)

7. Kubek

Jedni lubią kawę, inni herbatę, a jeszcze inni gustują w gorącej czekoladzie, ale naprawdę mało jest osób, które nie lubiłyby usiąść w fotelu z książką w jednej ręce a wielkim kubkiem w drugiej. I dlatego to zawsze będzie dobry pomysł. Ponownie, wybór jest nieograniczony, ale zwracajcie uwagę nie tylko na wygląd, ale i wygodę. Z niektórych - hmm... - jakoś dziwnie się pije.

8. Case na telefon

Zwłaszcza gdy ktoś jest posiadaczem iPhone'a czy innego nowszego, popularnego modelu. Swego czasu zachwyciłam się case'ami z motywem "Gwiazd naszych wina", ale myślę, że gdyby dobrze poszukać, można znaleźć wiele fantastycznych propozycji ( jak choćby te z "Wielkiego Gatsby'ego" czy "Dumy i uprzedzenia").-  wujek Google jest dla Was w stanie znaleźć niemal wszystko.

9. Ekranizacja na DVD

Są osoby, które prócz książek uwielbiają również kolekcjonować ulubione filmy. Płyta DVD z ekranizacją ulubionej powieści (zwłaszcza w wydaniu limitowanym, rozszerzonym)może być dla nich doskonałym prezentem. Zwłaszcza, ze ostatnio coraz więcej powieści doczekuje się ekranizacji, no i zawsze można mieć na uwadze klasyki.

10. Nowy regał

Skoro ktoś na ma już miejsca na nowe książki, to może warto mu je stworzyć? Regał albo kilka półek również mogą okazać się trafionym pomysłem. No, chyba, ze ktoś nie ma już na nie miejsca. Pamiętajcie, że to nie musi być koniecznie ręcznie robiony produkt ze starego drewna. Stara, dobra Ikea też daje radę ;)

A Wy jakie macie nieksiążkowe pomysły na prezent dla mola książkowego?

FACEBOOK | INSTAGRAM | TWITTER 

Książki czytam dla własnej przyjemności i dlatego często przedkładam tytuły czysto rozrywkowe ponad klasyki. Nie zmienia to jednak faktu, że niezwykle cenię sobie takie powieści, które zmieniają coś w moim spojrzeniu na świat i uczą mnie czegoś nowego. Nie spodziewałam się, że do właśnie takich tytułów zaliczać się będzie  "Wonder", czyli "Cud chłopak", ale tak było. Bo ta książka naprawdę otworzyła mi oczy na pewne aspekty.

Augustus Pullman to normalny chłopiec. Jak każdy dzieciak w wieku 10 lat ma swoje "ciężkie dni". Kocha swoich rodziców i siostrę, ale nie przeszkadza mu to w tym by ich zranić. Uwielbia się bawić, ale czasami towarzyszem jego zabaw jest jedynie suczka Daisy. Ma małą obsesję na punkcie gwiezdnych wojen. I naprawdę, ale to naprawdę z wszystkich dni w roku najbardziej zawsze nie może się doczekać Halloween. Auggie to normalny chłopiec. Od rówieśników różni go jedynie wygląd.

Niefortunne połączenie genów sprawiło, że twarz chłopca jest wyraźnie zdeformowana. Dziesiątki operacji nie dały wystarczającego rezultatu. Twarz Auggiego wciąż budzi zdziwienie, szok, obrzydzenie a niekiedy nawet i agresje u innych ludzi. By uniknąć nieprzyjemnych sytuacji, Auggie pobierał edukację w domu. Wiedza jaką posiada jego matka nie wydaje się jednak dłużej wystarczająca. Rodzice Auggiego podejmują trudną dla chłopca, ale i dla siebie samych decyzję by wysłać go do szkoły. To całkowicie wywraca jego życie do góry nogami.

"Cud chłopak" przedstawia historię jednego roku szkolnego, opowiedzianego z perspektywy kilku bohaterów. Owszem, Auggie bierze na swoje małe barki większość odpowiedzialności za relacjonowanie wydarzeń, ale czasami oddaje głos innemu bohaterowi. Dzięki temu nie tylko naprawdę mamy okazję zobaczyć Auggiego oczami innego człowieka, ale także zrozumieć motywy jego zachowania. Coś czego Auggie, a przez to i czytelnik, nie miał szans poznać w odpowiednim momencie.  

Dzieci, w swej postaci niczym niewinny aniołek, potrafią być okrutne i R. J. Palacio nie boi się tego pokazać. życie Auggiego nie jest proste - ani z początku, ani też na końcu i autorka nawet przez chwilę nie stara się tego ukryć.   Wbrew moim obawom wcale nie jest tak, że najpierw wszystko wydaje się iść źle, a potem, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, wszystko układa się doskonale. Choć to powieść dla dzieci i młodzieży, nie brak w niej pod tym względem realizmu. R. J. Palacio  pokazuje, że życie nie jest idealną bajką, ale że nigdy nie jest tak źle by nie można było wszystkiego naprawić; że czasami musimy zaakceptować, że jest po prostu OK i nie czekać by było lepiej.

"Cud chłopak" porusza jednak nie tylko temat choroby, choć oczywiście to on odgrywa najważniejszą rolę. R. J. pokazuje swoim czytelnikom wszystko - psychiczną udrękę Auggiego; rodziców rozpaczliwie walczących o lepsze jutro dla swego dziecka, świadomych, że może ono nie nadejść; odrzuconą w cień Olivię, która kocha swego brata, ale sama marzy o uwadze innych; a także wspaniałych pedagogów, którzy starają się uczyć swych podopiecznych nie tylko wiedzy, ale i życia.

"Cud chłopak" to historia stworzona z myślą o młodszych czytelnikach, o czym świadczy nie tylko wiek głównego bohatera, ale i prosty, zwięzły język autorki. Nie szufladkowałabym jednak tej historii. R. J. Palacio zamknęła w owej opowieści wiele uniwersalnych mądrości, które powinno się docenić w każdym wieku.  Pokazała, że czasami obojętność potrafi sprawić tyle samo bólu co agresja; że skoro uważamy się za ludzi tolerancyjnych, powinniśmy tą tolerancję jakoś okazywać; i że każdy, ale to każdy, powinien mieć szansę na bycie normalnym.

R. J. nie powiedziała tak naprawdę nic nowego, ale przypomniała swoim czytelnikom coś o czym nigdy nie powinni zapomnieć. "cud chłopak" to lektura obowiązkowa dla dzieciaka, nastolatka, ale też i dorosłego. Auggie daje prawdziwą lekcję tolerancji, na którą nigdy nie jest ani za wcześnie, ani za późno. A skoro wydano już ową powieść w Polsce to nie macie żadnej wymówki  by po nią nie sięgnąć.