Byłam zaskoczona tym jak szybko wróciłam do twórczości Jeffery’ego Deavera, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że „Kolekcjoner kości” wcale nie zachwycił mnie w takim stopniu jak tego oczekiwałam. Zamawiając pozycje do wypożyczenia w lokalnej bibliotece jakoś tak mimowolnie natrafiłam kursorem myszy na drugi tom serii o Lincolnie Rhymie. A potem równie przypadkowo po niego sięgnęłam - ot! był jedynym thrillerem jaki miałam pod ręką a to właśnie pozycje tego typu sprawdzają się najlepiej gdy popadam w czytelniczy marazm. W sumie to dobrze, że czasami tak wiele zależy od przypadku. 

Wszystko wskazuje na to, że Percy, Ed i Brit znaleźli się w niewłaściwym miejscu i czasie, i zobaczyli coś czego nie powinni. Teraz jedno z nich nie żyje a pozostała dwójka stała się celem płatnego zabójcy - Tańczącego Trumniarza nazwanego tak przez wzgląd na charakterystyczny tatuaż na jego ramieniu. Za 45h ocalała dwójka ma być kluczowymi świadkami w procesie i utrzymanie ich przy życiu jest teraz priorytetem. Ekipa, która odpowiada za złapanie zabójcy jest dowodzona przez Lincolna Rhyme. Sparaliżowany mężczyzna, który od pewnego czasu pomaga policji, jako jedyny wydaje się dorównywać Trumniarzowi sprytem. Poza tym - kierują nim też osobiste pobudki. 

Już na wstępie mogę zdradzić Wam to, że „Tańczący trumniarz” przypadł mi do gustu bardziej niż pierwszy tom serii - nawet jeśli nie potrafię sprecyzować dlaczego. Thriller Deavera jest nie tylko bogaty w akcje, ale też brutalny i krwawy. W przeciwieństwie do „Kolekcjonera kości” nie zawiera jednak aż tak ohydnych i aż nazbyt graficznych scen. To wciąż nie lektura dla czytelnika o słabszych nerwach czy żołądku, ale autor znacznie ograniczył owe momenty i nie skupił się aż tak na detalach. 

Szczegółowość po raz kolejny towarzyszy jednak przedstawienie pracy techników (chciwy w trakcie badania śladów z miejsca zbrodni) czy pilotów (ze względu na profesję ofiar). Jeffery Deaver zachował przy tym jednak odpowiednie granice - ów detale mogą być dodatkowym atutem dla zainteresowanych tematem czytelników a równocześnie nie jest ich na tyle dużo by mogły zanudzić pozostałe grono. W zamian za to autor chętniej przedstawia pracę w terenie i, co najciekawsze, wplata w historię perspektywę zabójcy. 

Historia przedstawiona w powieści nie wymaga znajomości poprzedniego tomu. Co ważniejsze, nie spoiluje też rozwiązania tamtej intrygi. Fabularne twisty, co po raz kolejny udowadnia autor, stanowią jedne z najsilniejszych zalet jego powieści. Trochę żałuje, że „Tańczący trumniarz” nie skupił się bardziej na relacji Lincolna i Thoma, rzucił za to nowe światło na więzi łączące innych bohaterów. A samo zakończenie sugeruje, że kolejne tomy mogą nawet poszerzyć wątek obyczajowy. 

„Tańczàcy trumniarz” to zdecydowanie thriller napisany na poziomie. Z ciekawą intrygą, umiejętnie poprowadzoną akcją i mocnym (zaskakującym!) zakończeniem. Jeśli nie przeszkadzają wam nieco brutalne sceny, myślę że powinniście sięgnąć po powieść Jeffery’ego Deavera. Nawet jeśli kierunek jaki obiera relacja Amelii i Lincolna nie do końca mnie przekonuje, z niecierpliwością zamówię kolejny, tym razem trzeci tom serii. A jeśli z każdym kolejnym następnym moja opinia o twórczości autora będzie się poprawiać, myślę że zaprzyjaźnimy się na znacznie dłużej. 

"Tańczący trumniarz" Jeffery Deaver; wydawnictwo Prószyński i S-ka; Warszawa 2010 ★★★★

Kiedy po raz pierwszy sięgałam po twórczość Jeffery'ego Deavera, nie byłam za bardzo obeznana wsród thrillerów czy kryminałów. Fakt, że ów tytuł nie przypadł mi do gustu zrzuciłam na karby mojej gatunkowej ignorancji, mimo to bardzo długo zwlekałam by zapoznać się z inną powieścią autora. Po raz kolejny do lektury zmobilizował mnie Kryminalny Klub Książki. "Kolekcjoner kości" został wybrany do drugiej sesji czytelniczej i po zawirowaniach związanych z poszukiwaniem tej powieści, zasiadłam do czytania absolutnie  nieświadoma tego co mnie czeka. 

Lincoln Rhyme był błyskotliwym i cenionym kryminalistykiem, kiedy tragiczny wypadek zniszczył jego karierę i przykuł go do łóżka. Sparaliżowany i uzależniony od innych myśli o tym by zakończyć swoje cierpienie i popełnić samobójstwo. Nieoczekiwanie byli znajomi z policji zwracają się do niego o pomoc w sprawie śledztwa. Sprawa dotyczy zmasakrowanego ciała, które młoda policjantka - Amelia Sachs znalazła na stacji kolejowej wraz z wskazówkami odnośnie kolejnych potencjalnych zbrodni. Lincoln, choć niechętnie, zgadza się pomoc, stawia jednak własne warunki. 

"Kolekcjoner kości" nie wywarł na mnie tak dobrego wrażenia jak można by oczekiwać po opiniach innych czytelników, co nie oznacza rownocześnie, że całkowicie mnie rozczarował. Zaskoczyło mnie to jak wiele uwagi Jeffery Deaver poświęcił na przybliżenie działań śledczych. Autor skrupulatnie moment zbierania dowodów z miejsca zbrodni czy sposób w jaki ów dowody są następnie badań. Owszem, jest to coś co wyróżnia thriller Deavera na tle innych pozycji gatunku, ale w moim odczuciu to właśnie te opisy zaburzały atmosferę napięcia i opóźniały akcje, utrudniając wczucie się w historie. 

Muszę przyznać, że "Kolekcjoner kości" nie należy też do lektur, po które powinny sięgać osoby o słabych nerwach. Zbrodnie popełnione przez tytułowego kolekcjonera charakteryzują się sporym okrucieństwem a Jeffery Deaver nie waha się ubrać obraz w słowa. Sam wątek intrygi kryminalnej wypada jednak niezwykle korzystanie. Nieliczne fragmenty, w których poznajemy wydarzenia z perspektywy kolekcjonera wprowadzają czytelnika w odpowiedni klimat a motyw nawiązania do historii Nowego Jorku stanowi dodatkowy smaczek powieści. 

Po raz kolejny w historii Kryminalnego Klubu Książki, mamy do czynienia z powieścią napędzaną przez bohaterów (tzw. character driven story). Lincoln Rhyme jest postacią nietuzinkową i wybijającą się na tle innych. Już sama jego inteligencja i podejście do pracy stanowią interesujący portret, ale wątek zamiaru popełnienia samobójstwa czyni go ostatecznie kompletnym. Co więcej, zarówno Lincoln jak i Amelia są bohaterami, o których wciąż nie wiemy wszystkiego, z ogromnym potencjałem na rozwinięcie wątku ich osobliwej relacji jak i indywidualnych kwestii - na co liczę w kolejnych tomach. 

Przyznaje że początkowo miałam bardzo mieszane uczucia odnośnie "Kolekcjonera kości". Skupienie się na opisach działań metod badawczych i makabryczne zbrodnie odrzuciły mniej na dobrą chwile od lektury. Z kolejnymi stronami zaczęłam jednak dostrzegać jej zalety. Jeffery Deaver kreuje oryginalnych i ciekawych bohaterów a na dodatek udało mu się mnie zaskoczyć w sprawie rozwiązania intrygi kryminalnej. Jeśli nie przeszkadzają wam dosyć plastyczne opisy zbrodni myślę, że warto posmakować twórczości tegoż autora. Ja się z nim jeszcze nie żegnam.

"Kolekcjoner kości" Jeffery Deaver; wydawnictwo Prószyński i S-ka; Warszawa 2005 ★★★½